1. ۱ای فلک نیک دانمت آریکس ندیدست چون تو غداری
2. ۲جامه ای بافیم همی هر روزاز بلا پود و از عنا تاری
3. ۳گر دری یابیم زنی بندیور گلی بینیم نهی خاری
4. ۴نه به تلخی چو عیش من زهرینه به ظلمت چو روز من قاری
5. ۵گر مرا جامه زمستانیآفتابست قانعم آری
6. ۶کرد تاریک ابر پر نم راچون نیستانی از هوا تاری
7. ۷آفتاب ای عجب حواصل شدکه به سرماش جست بازاری
8. ۸گر بیابم در این زمان بخرممن به دستی از او به دیناری
9. ۹ای شگفتی کسی درین عالمدید بی زر چون من خریداری
10. ۱۰منم آن کس که نیست تمکینمدر دیاری ز هیچ دیاری
11. ۱۱نه مرا یاریی دهد حرینه به من نامه ای کند یاری
12. ۱۲مرده ای ام چو زنده ای امروزخفته ای ام بسان بیداری
13. ۱۳گه چو بومی نشسته بر کوهیگه چو ماری خزیده در غاری
14. ۱۴دل ز انده فروخته شمعیتن ز تیمار تافته تاری
15. ۱۵ندهد بیخ بخت من شاخیندهد شاخ فضل من باری
16. ۱۶در عذاب تن منی شب و روزنیست پنداریت جز این کاری
17. ۱۷مر مرا اندکی همی ندهدکاندکی باشد از تو بسیاری
18. ۱۸من بدین رنج و حبس خرسندماین قضا را نکردم انکاری
19. ۱۹تا عزیزی نبیندم به جهاندر بلای نیاز چون خواری
20. ۲۰گه بکوشم به جهد چو موریگه بپیچم ز درد چون ماری
21. ۲۱گر مرا کرد پادشه محبوسنیست بر من ز حبس او عاری
22. ۲۲بر جهانی کند سرافرازیهر که بندش کند جهانداری
23. ۲۳مر مرا حبس خسرویست که نیستخسروی را چو او سزاواری
24. ۲۴پادشا بوالمظفر ابراهیمچرخ فعلی زمانه آثاری
25. ۲۵آنکه یک بخشش نباشد و نیستملک بحری و ملک کهاری
26. ۲۶آنکه با او ندارد و ناردمهر سنگی و چرخ مقداری
27. ۲۷آنکه تا خاست از کفش ابریگشت گیتی همه چو گلزاری
28. ۲۸نه زمین را چو مهر او آبینه فلک را چو کین او ناری
29. ۲۹ای نبوده بنای گیتی رابه کف و رای چون تو معماری
30. ۳۰بنده مسعود سعد سلمان رابیهده در سپرد مکاری
31. ۳۱که نکرده ست آنقدر جرمیکه برد بلبلی به منقاری
32. ۳۲تو چنان دان که هست هر موییبر تن او به جای زناری
33. ۳۳گر نه خونش از غذای مدحت توستباد در زیر تیغ خونخواری
34. ۳۴ور نخواهد ز بهر ملک تو چشمباد هر دیده ایش مسماری
35. ۳۵خسروا حال او به عقل بسنجکه به از عقل نیست معیاری
36. ۳۶کیست او در جهان ز منظوراننه عمیدیست او نه سالاری
37. ۳۷زار بنده ضعیف درویشی استجفت رنج و رهین تیماری
38. ۳۸نه به ملک تو دارد آسیبینه ز سر تو داند اسراری
39. ۳۹نه بپوشد فراخ پیرهنینه بیابد تمام شلواری
40. ۴۰تنش در حسرت زبر پوشیسرش در آرزوی دستاری
41. ۴۱نیک اندیشه است و بد روزیپست بختی بلند اشعاری
42. ۴۲تا نفس می زند به هر نفسیدارد از روزگار آزاری
43. ۴۳زینهارش ده ای پناه ملوککو همی خواهد از تو زنهاری
44. ۴۴تا نیفتد ز باد طوفانیتا نگردد ز چرخ دواری
45. ۴۵باد هر بنده ایت بر تختیباد هر حاسدیت بر داری