1. ۱دولت خاص و خاصه زاده شاهرایت فخر بر کشید به ماه
2. ۲تاج گردون محمد آنکه گرفتدر بزرگیش ملک و عدل پناه
3. ۳ملک را داد رای او رونقظلم را کرد عدل او کوتاه
4. ۴همتش یافت بر مکارم دستحشمتش بست بر حوادث راه
5. ۵آسمانیست بر جهان هنرآفتابیست در میان سپاه
6. ۶چون ز حضرت به سوی هندستانزرد به فرمان شاه لشکر گاه
7. ۷چشم گیتی به تیغ کرد سپیدروی گردون به گرد کرد سیاه
8. ۸در همه بیشه ها ز سهمش رفتشیر شرزه به سایه روباه
9. ۹آبدان شد همه ز باران ریگبارور شد همه به دانه گیاه
10. ۱۰کشت پیدا نبود و هر منزلبود انبارهای کوفته کاه
11. ۱۱دشت مازندران که دیو سپیددروی از بیم جان نکرد نگاه
12. ۱۲گرمی او نبرده بوی نسیمخشکی او ندیده روی میاه
13. ۱۳روز بودی که صد تن کاریاندرو گشتی از سموم تباه
14. ۱۴شد بهشت برین به دولت اوحوض کوثر شد اندرو هر چاه
15. ۱۵ره چنان شد ز آب کاندر ویحاجت آمد سپاه را به شناه
16. ۱۶ای بزرگی که ملک رای تو راکرد اقرار طلوع بی اکراه
17. ۱۷باشد افزون زده هزار سوارکه بر اقبال تو شدند گواه
18. ۱۸نیست بر حزم تو قدر واقفنیست از عزم تو قضا آگاه
19. ۱۹هم تو را خسرویست سیرت و رسمهم تو را ایزدیست فره و راه
20. ۲۰هم مرا دشمنست گشت فلککوششم در زمانه هست تباه
21. ۲۱هیچ کس داشته ست ازین گونهمعجزاتی علیک عین الله
22. ۲۲به همه کار عون و ناصر تورای پیرست و دولت بر ناه
23. ۲۳از چو تو محتشم فروزد ملکوز چو تو پیشگاه نازد گاه
24. ۲۴ابر بارنده به پاداشنبحر آشفته ای به پاد افراه
25. ۲۵ای عمیدی کز آستانه توخاک روبند سرکشان به جباه
26. ۲۶رفته صیت تو در همه عالممانده مدح تو در همه افواه
27. ۲۷تا زدم در بهار دولت تودست در شاخه خدمتت ناگاه
28. ۲۸عذرها خواست روزگار از منبازگردد همی ز کرده گناه
29. ۲۹به سلام آمدم همی هر روزدولت و بخت بامداد پگاه
30. ۳۰تا پناهست عدل را به حسامتا شکوهست ملک را به کلاه
31. ۳۱باد روزت به فال نیکو گویباد کارت به کام نیکو خواه
32. ۳۲تهنیت خلعت تو را گویمکه مهنا به توست خلعت شاه
33. ۳۳دشمنت را ز تن برآید جانچون بدین غم ز دل برآرد آه
34. ۳۴خلعتی بادت از ملک هر روزدولتی بادت از فلک هر ماه
35. ۳۵دست گیتی به دولت تو دلیلپشت گردون به خدمت تو دو تاه
36. ۳۶بینی از بخت هر چه جویی جوییابی از چرخ هر چه خواهی خواه