1. ۱چه خوش عیش و چه خرم روزگار استکه دولت عالی و دین استوار است
2. ۲سخا را نو شکفته بوستان استامل را نو دمیده مرغزار است
3. ۳هنر در مد و دانش در زیادتطرب شادان عشرت خوشگوار است
4. ۴فراوان شکرها زیبد که بر خلقفراوان فضل های کردگار است
5. ۵سریر دولت و دیهیم شاهیعلایی رنگ و مسعودی نگار است
6. ۶جلالت را فزون تر زین چه روزستسعادت را روان تر زین چه کار است
7. ۷که شه مسعود ابراهیم مسعودبه گیتی پادشاه کامگار است
8. ۸جهانداری که بر درگاه جاهشجهان اندر پناه زینهار است
9. ۹فلک با رتبتش یک تیر پرتابزمین با همتش یک میل وار است
10. ۱۰بلا با حزم او عاجز پیاده ستقضا با عزم او قادر سوار است
11. ۱۱ز هولش صحن های شرزه شیرانبه سستی پنجه شاخ چنار است
12. ۱۲زمانه شهریارا کس نگویدکه جز تو در زمانه شهریار است
13. ۱۳ز تختت مملکت را شادمانیز تاجت خسروی را افتخار است
14. ۱۴زبان ملک را عدلت عیارستیمین گنج را جودت یسار است
15. ۱۵شب اندر چشم فرمان تو روزستگل اندر دست انکار تو خار است
16. ۱۶فروغ دولتت تابنده نورستشکوه هیبتت سوزنده نار است
17. ۱۷نعیم دولت تو بی زوال استشراب نعمت تو بی خمار است
18. ۱۸محاسب را به یک روزه عطاهاتچو خواهد کرد یک ساله شمار است
19. ۱۹منجم را ز بهر ابتداهاتچو بندیشد همه روز اختیار است
20. ۲۰به هیجا دشمنت گر شیر زور استعلاجش زخم گرز گاوسار است
21. ۲۱به تندی گر حصارش هست خیبربه تیزی خنجر تو ذوالفقار است
22. ۲۲وگرچه هست فرعونی طبیعتچه شد رمح تو ثعبانی شکار است
23. ۲۳وگر هست او به خلقت عاد پیکرچو آید رخش تو صرصر دمار است
24. ۲۴فری کین توز گوهر نقش تیغ استکه نصرت را به کوشش حقگزار است
25. ۲۵بلا در باد آن خاکی سرشت استاجل در آتش آن آبدار است
26. ۲۶خرد هر چیز را از وی صفت کردبه گرد حد او گشتن نیارست
27. ۲۷وزان شبدیز تندر شیهه توزمانه پر صدا چون کوهسار است
28. ۲۸براقی برق جه کز کام زخمشگنه کاران دین را اعتبار است
29. ۲۹سرین و سینه او سخت فربیمیان و گردن او بس نزار است
30. ۳۰چون نقش قندهار از حسن لیکنبلای حسن نقش قندهار است
31. ۳۱دز روئین زبانگش پر شکاف استره سنگین ز سمش پر شرار است
32. ۳۲شتابش عادتی زاده طبیعی استدرنگش بازجویی مستعار است
33. ۳۳ز چرخ ار همرکاب افتدش ننگ استز باد ار همعنان گرددش عار است
34. ۳۴هژبری زشت رویی وقت پیکارهمای خوب فالی روز بار است
35. ۳۵به پای دولت آوردت سپردهسری کش تن ترانه جان سپار است
36. ۳۶چو کافر حمله گان خون هیونستچو منکر جثه گان جنگی حصار است
37. ۳۷روان کوهی است وز جنبان شخ اومعلق اژدها در ژرف غار است
38. ۳۸دلش بر حرص اغراء عداوتسرش در عشق شور و کارزار است
39. ۳۹میان آبکش فواره اوبه جوشیدن چو چشمه پربخار است
40. ۴۰به زخم آن عمود خرط کارشعجب حصن افکن خارا گذار است
41. ۴۱شها امروز روز دولت تستبر اینسان باد تا لیل و نهار است
42. ۴۲مراد دین و دنیای تو زین غزوبرآید وین دلیلی آشکار است
43. ۴۳که این هفت اختر تابان مطیعندکلاهی را که ترک او چهار است
44. ۴۴به پیروزی برو با طالع سعدکه نصرت خنجرت را دستیار است
45. ۴۵همه ابرست هر چت ره نوردستهمه نورست هر چت رهگذار است
46. ۴۶زمین از منزلت زرین بساط استهوا از لشکرت مشگین غبار است
47. ۴۷به خارستانت اندر گلستانستبه ریگستانت اندر جویبار است
48. ۴۸ره انجام و دل اندر خرمی دارکه روز خرمی این دیار است
49. ۴۹تو را هندوستان موروث گاهستکه از خلقت زمستانش بهار است
50. ۵۰بزن بیخی که آن را کفر شاخستببر شاخی که آن را شرک بار است
51. ۵۱قیاس لشکرت نتوان گرفتنکه یک مرد تو در مردی هزار است
52. ۵۲بنامیزد تو اینجا ترک داریکه با چرخش چخیدن سهل کار است
53. ۵۳به پیکارش تف آتش دمندهز پیکارش دل آهن فگار است
54. ۵۴تو را مالیدن شیران بیشهبدان شیران یغما و تتار است
55. ۵۵ز تاب تیغ و بانگ کوس امروزجهان بر بت پرستان تنگ و تار است
56. ۵۶درخش برق این در سومنات استخروش رعد آن در گنگبار است
57. ۵۷بدین آوازه هر جایی که شاهیستبه غایت ناشکیب و بی قرار است
58. ۵۸ز فکرت نوش این هم طعم زهرستز حیرت روز آن هم رنگ قار است
59. ۵۹دم اندر حلق او چون تفته شعلهمژه بر پلک او چون تیز خار است
60. ۶۰همه بگذاشته گنجی گرفتهتو گویی عابد پرهیزگار است
61. ۶۱گهی در خاک چون آهن خزیدهگهی در سنگ چون آتش قرار است
62. ۶۲بگیریش از همه در کام شیر استبر آریش ار چه در سوراخ مار است
63. ۶۳بپالایی به پولاد زدودهزمینی کان ز دیوان یادگار است
64. ۶۴بتازی گر ز شیران صد مصافستبیاری گر ز پیلان صد قطار است
65. ۶۵فتوحت را که خواهد بود امسالنموده فتح دست شهریار است
66. ۶۶همی تا مرکز طبعی سکونستهمی تا گنبد والی مدار است
67. ۶۷کهینه کار سازت آسمانستکمینه کار دارت روزگار است
68. ۶۸مرادت را ز ملک دهر هر چیزکه تو خواهی نهاده در کنار است