1. ۱شب آخر شد از جهان شب منکه نگرددش روز پیرامن
2. ۲بست صورت مرا چو در پوشیدشب تیره سیاه پیراهن
3. ۳که بر اطراف چرخ زنگاریبه کواکب بدوختش دامن
4. ۴از سیاهی شب به رنگ و به شکلبود چون ماه منخسف روزن
5. ۵ریخته دهر قیر بر صحرابیخته چرخ دوده بر برزن
6. ۶چرخ گردان چو خسروان بزرگدر و گوهر نشانده بر گرزن
7. ۷چون به نظاره در سپهر کبودبنگرستم چنان فتادم ظن
8. ۸کز شهاب و مجره بر گردونزر و تیغ است بر محک و مسن
9. ۹چون بدیدم که صبح باز گرفتاز چراغ ستارگان روغن
10. ۱۰شاد گشتم بدانکه دانستمکه چو خورشید دید خواهم من
11. ۱۱طلعت آنکه نور طلعت اومی فروزد چو آفتاب زمن
12. ۱۲پادشا بوالمظفر ابراهیمآسمان خوی و ابر پاداشن
13. ۱۳آن ستوده چو فضل در هر بابوآن گزیده چو فخر در هر فن
14. ۱۴هیبتش گرنه دست داودستموم چون گرددش همی آهن
15. ۱۵ای تو از خلق چون خرد ز روانتنت از دهر همچون سر ز بدن
16. ۱۶نیست رای تو را ظلام خطانیست جود تو را غبار منن
17. ۱۷مجلس تو ز تو به شب روز استصفه تو ز تو شده گلشن
18. ۱۸مسند از روی تو به نور چو چرخمجلس از لفظ تو به در چون عدن
19. ۱۹مجلست جز خلاف را منبعدرگهت جز نیاز را مأمن
20. ۲۰مشک شد خاک زیر پای ولیتمار شد در کف عدوت رسن
21. ۲۱دشمنت را نماند یک تن دوستدوستت را نماند یک دشمن
22. ۲۲باد و خاکی گه شتاب و درنگآب و ناری به رای و پاداشن
23. ۲۳با رفیقان و پیش مهمانانعید تو مورد گشت روی سمن
24. ۲۴در مصاف تو از شهاب سهامنتواند گریخت اهریمن
25. ۲۵گر عدوی تو آفتاب شودکندش خشم تو چو نجم پرن
26. ۲۶با سر تیغ و گردن گرزتسر سرخست و گردن گرزن
27. ۲۷از نهیب شکستن و بستنسر گردن بخست و گردن تن
28. ۲۸ناچخ تیغ تو زر اندودستهر دو روئین گذار و شیر اوژن
29. ۲۹زانکه افسان تیغ و ناچخ توترک خودست و غیبه جوشن
30. ۳۰ای یلان پشت رزم می نماییدکز پی رزم زنده شد بهمن
31. ۳۱ای گرازان هلاجهان گیریدکه جهان را پدید شد بیژن
32. ۳۲ای ضحی کرده عقل را ایامای برافکنده روزگار فتن
33. ۳۳هر که هست از سخن گرفت شرفباز از تو شرف گرفت سخن
34. ۳۴از عطارد فصیح تر بودمچو زحل کرده ای مرا الکن
35. ۳۵گر بر آتش نهی مرا چون مومور در آب افکنیم چون چندن
36. ۳۶در صفات توام به باغ ثنامی سرایم چو فاخته به چمن
37. ۳۷گر مرا دیده و زبان از تونیست امروز جاری و روشن
38. ۳۸این و آن را به کوری و گنگیباد نهزان تنگ چشم و دهن
39. ۳۹تا همی گل دمد به فروردینسوسن آید به بار در بهمن
40. ۴۰شاد بادی به طبع همچون گلتازه بادی به روی چون سوسن
41. ۴۱در سلامت به مجلس میمونتباز آورده ایزد ذوالمن