1. ۱دولت جوان و ملک جوان و ملک جوانملک جهان گرفتن و دادن نکو توان
2. ۲ای ترک باد جنگ برون کنی یکی ز سربرخیز و باده در ده بر فتح جنگوان
3. ۳بنمود خسروان جهان را نموده نیتیغ علاء دولت و دین خسرو جهان
4. ۴مسعود پادشاهی کز فر ملک اوآرایش بهار ستد صورت خزان
5. ۵شاهی که رخش او را دولت بود دلیلشاهی که تیغ او را نصرت بود فسان
6. ۶اندر پی گمانش پی بگسلد یقینواندر دم یقینش بی بفکند گمان
7. ۷تا جود او به راه امل گشته بدرقهنگسست کاروان مکارم ز کاروان
8. ۸درماندگان کم درمی را سخای اواز دل همی به حاصل هستی کند ضمان
9. ۹ترسیدگان بی نظیری را امید اوبر درج اعتماد نویسد همی امان
10. ۱۰شاها زمین ز قوت اقبال ملک توممکن بود که دست برآرد به آسمان
11. ۱۱شاخ گل از نشاط دل افروز بزم توواجب بود که جانور آید به بوستان
12. ۱۲امنست در حوالی ملک تو کار بندعدلست در حوالی ملک تو قهرمان
13. ۱۳دستت همی زمین را مفلس کند به زرتیغت همی هوا را قارون کند ز جان
14. ۱۴موجود شد ز کوشش تو در شاهوارمعلوم شد ز بخشش تو گنج شایگان
15. ۱۵ملک تو عدل را پسری سخت نیک بختعدل تو ملک را پدری نیک مهربان
16. ۱۶از دست تو ندیده مگر تیغ تو بلایبر کار تو نکرده مگر گنج تو زیان
17. ۱۷گیتی ز کارکرد تو گوید همی خبرزیرا که دستبرد تو بیند همی عنان
18. ۱۸بیند جلالت تو و گوید ثنای توگردون و روزگار تو بی چشم و بی دهان
19. ۱۹از زخم گام باره تو در صمیم دیبر کوه لاله رسته و بر دشت ضیمران
20. ۲۰تو سوی شیر تاخته از حرص صید شیربر سخته زور و قوت بازو به امتحان
21. ۲۱برده دو زخم حربه به یک خاستن به کارکرده دو شیر شرزه به یک حمله بی روان
22. ۲۲بگشادشان دو روزن جانکاه بر دو یالریزان از آن دو روزن از خون دو ناودان
23. ۲۳آغار کرده خاک زمین را ز خون اینآهار داده سنگ سیه را ز مغز آن
24. ۲۴این را نبوده کاری دندان عمر خواروان را نداده یاری چنگال جانستان
25. ۲۵این سست پنجه گشته از آن بازوی قویوان کندیشک مانده از آن خنجریمان
26. ۲۶حفظ خدای و تقویت چرخ و سعی بختبوده تو را پناه و معین و نگاهبان
27. ۲۷تا فتح جنگوان تو در داستان فرودگم شد حدیث رستم دستان ز داستان
28. ۲۸اسباب غزو ساخته چون جد و چون پدرچون جد و چون پدر کمر فتح بر میان
29. ۲۹ره پیش برگرفتی و ناگاه پیش تومردان کار دیده و گردان کاردان
30. ۳۰بر باره زمانه گذار و زمین نوردتندر صهیل و اختر سیر و قضا توان
31. ۳۱در لعب کر و فر تو گردان چو گردبادبر عطف طعن و ضرب تو پیچان چو خیزران
32. ۳۲خوش بگسلد چو خیزد زنجیر آهنینباز ایستد به جای به یک تار پرنیان
33. ۳۳حزم تو را ز فرق گذشته لب سپرعزم تو را به گوش رسیده زه کمان
34. ۳۴راندی چنانکه خاک نشورید بر زمینرفتی چنانکه مرغ نجنبید ز آشیان
35. ۳۵نادیده راههای تو را روزها اثرنا داده گرزهای تو را بادها نشان
36. ۳۶گه کوه زیر پای تو گه ابر زیردستگه چرخ همرکاب تو گه وهم همعنان
37. ۳۷آن کوه را که خاصه تو را جنگ جای بوددر پیش سجده کرد همی گنبد کیان
38. ۳۸پرداختی طریقی مشکل به هفت روزبر کوفتی ثغوری هایل چو هفت خوان
39. ۳۹بر کشوری زدی که درو کیش کافریسالی هزار بوده به تاریخ باستان
40. ۴۰خلقی نه مردم آسا نه آدمی سرشتبا دیو هم سجیت و با غول همزبان
41. ۴۱آنجا شراب تیغ چشیدند ناشتاآنجا غریو کوس شنیدند ناگهان
42. ۴۲بسته کمر ز هیبت و ز بیم تیغ توجز تیغ آفتاب نیفکنده زیر ران
43. ۴۳چون بنگریستند به دستی نبود بیشاز راه کهکشانش تا راه کهکشان
44. ۴۴یک خرده یادم آمد و این نیک خرده ایستشاید که در سخن کنم این خرده را بیان
45. ۴۵نمرود ساخت کرکس و آگه نبود از آنکدارد سپهر گردون زانگونه نردبان
46. ۴۶شمشیر آبدار تو در چین فکند زودفرشی و سایبانی از آتش و دخان
47. ۴۷از خون تازه یافت زمین لعل مقنعهوز گرد تیره یافت هوا مشک طیلسان
48. ۴۸گشتی چو شرزه شیر سپاهی به یک نفسشستی ز کفر و شرک جهانی به یک زمان
49. ۴۹نیلوفری حسام تو کشت آن گروه رابر پشت و سینه لاله و بر چهره زعفران
50. ۵۰در هر تنی پراکند آن پرنیان پرندخاکی کزو نروید جز دار پرنیان
51. ۵۱شد غورغار ژرف یک آهنگ رود خونشد صحن دشت پهن همه کوه استخوان
52. ۵۲سعی قوی نمود بیک بیک ضعیفزخم سبک گزارد همی خنجر گران
53. ۵۳خسته ز پیش تیغ تو و نعل رخش توخونش به نهروان شد و گردش به قیروان
54. ۵۴خاکستری شد آن کوه از آتش نبرددودی سیه برآمد زان تیره دودمان
55. ۵۵روح الامین فریشتگان را چه گفت گفتخشنود گشت بار خدای از خدایگان
56. ۵۶این چاشنیست شربت تیغ تو هند راباقی دهد که باقی بادی تو جاودان
57. ۵۷بخت جوان یکی شد با رای پیر توای کرده باز پیر جهان را ز سر جوان
58. ۵۸اکنون یکی به پیشگه عدل برنشینیک هفته حرص جنگ ز خاطر فرونشان
59. ۵۹بستان چو ناردان و چو گلنار باده ایزان کش رخ و لبست چو گلنار و ناردان
60. ۶۰شهزاده میزبان و تو مهمان روزگاربسته میان به خدمت مهمان و میزبان
61. ۶۱تا دایمست جنبش گردون و آفتابتا واجبست گردش نوروز و مهرگان
62. ۶۲از چرخ حل و عقد زمانست بر زمینوز دهر امر و نهی مکین است بر مکان
63. ۶۳از بخت هر مراد که خواهی همی بیابوز دهر هر نشاط که داری همی بران