1. ۱شد مشک شب چو عنبر اشهبشد در شبه عقیق مرکب
2. ۲زان بیم کافتاب زند تیغلرزان شده ز گردون کوکب
3. ۳ما را به صبح مژده همی دادآن راست گو خروس مجرب
4. ۴می زد دو بال خود را بر هماز چیست آن ندانم یارب
5. ۵هست از نشاط آمدن روزیا از تأسف شدن شب
6. ۶ای ماه روی سلسله زلفینوی نوش لب سیمین غبغب
7. ۷پیش من آر باده از آن روینزد من آر بوسه از آن لب
8. ۸دل را نکرد باید مغرورتن را نداشت باید متعب
9. ۹در دولت و سعادت صاحبکاداب ازو شدست مهذب
10. ۱۰منصوربن سعید بن احمدکش بنده اند حران اغلب
11. ۱۱آنکو عمید رفت ز خانهوانکو ادیب رفت به مکتب
12. ۱۲در فضل بی نظیر و نه مغروردر اصل بی قرین و نه معجب
13. ۱۳از خلق اوست چشمه خورشیدوز خلق اوست عنبر اشهب
14. ۱۴نزدیک کردگار مکرمدر پیش شهریار مقرب
15. ۱۵در هر زمان به دانش ممدوحدر هر دلی به جود محبب
16. ۱۶ای در اصول فضل مقدموی در فنون علم مدرب
17. ۱۷تقصیر اگر فتاد به خدمتمن بنده را مدار معاتب
18. ۱۸کامد همی راهی را یک چنددور از جمال مجلس توتب
19. ۱۹تا بر زمین بروید نسرینتا بر فلک برآید عقرب
20. ۲۰جاه تو باد میمون طالعجان تو باد عالی مرقب
21. ۲۱در مجلست ز رتبت مفرشبر آخورت ز دولت مرکب