1. ۱چو عزم کاری کردم مرا که دارد بازرسد به فرجام آن کار کش کنم آغاز
2. ۲شبی که آز برآرد کنم به همت روزدری که چرخ ببندد کنم به دانش باز
3. ۳اگر ندارم گردون نگویدم که بداروگر نتازم گردون نگویدم که بتاز
4. ۴نه خیره گردد چشم من از شب تارینه سست گردد پای من از طریق دراز
5. ۵به هیچ حالی هرگز دو تا نشد پشتممگر به بارگه شهریار وقت نماز
6. ۶چو در و گوهر در سنگ و در صدف دایمز طبع و خاطر از نظم و نثر دارم راز
7. ۷ز بی تمیزی این هر دو تا چو بندیشمچو بی زبانان هرگز به کس نگویم راز
8. ۸نمی گذارد خسرو ز پیش خویش مراکه در هوای خراسان یکی کنم پرواز
9. ۹اگر چه از پی عزست پای باز به بندچو نام بندست آن عز همی نخواهد باز
10. ۱۰بیا بکش همه رنج و مجوی آسانیکه کار گیتی بی رنج می نگیرد ساز
11. ۱۱فزونت رنج رسد چون به برتری کوشیکه مانده تر شوی آنگه که بر شوی به فراز