1. ۱آلت رامش بخواه گوهر شادی بیاررعد مثال این بزن ابر نهاد آن ببار
2. ۲خلق همی بنگری روز و شب اندر نشاطجز طرب اندر جهان نیز ندارند کار
3. ۳خاک نبینی به ره خرده نقره بساطابر نبینی ازو ریزه کافوربار
4. ۴شهر ز دیبای روی نغزتر از بوستانراه ز خوبان شهر خوبتر از قندهار
5. ۵روی چو دوزخ زمین گشت ز سبزه بهشتفصل گرفته جهان شد به زمستان بهار
6. ۶نز پی شادی همی هیچ دلی را ملالنز پی مستی همی هیچ سری را خمار
7. ۷تابد چون مه همی روی بت خوش سخنخندد چون گل همی جام می خوشگوار
8. ۸دانی امسال چیست جهان به سورست شادکه ساخته سازش همی گردون پیرار و پار
9. ۹عمده پاینده ملک خاصه خسرو رشیدآمد باز از عراق شاد دل و شاد خوار
10. ۱۰جاه و بزرگی عدیل عز و سعادت ندیمدولت و تایید جفت نصرت و اقبال یار
11. ۱۱فتح و ظفر همرکاب فخر و شرف هم عنانیمن رفیق یمین یسر قرین یسار
12. ۱۲داشته در زیر ران سرسبکی خوش خرامرهبر و هامون نورد که برو دریا گذار
13. ۱۳چرخی و در زیر او تابان شکل هلالکوهی و بر روی او رخشان زر عیار
14. ۱۴کشتی شوریده بحر کوکب تاریک شبقلعه روز نبرد آهوی وقت شکار
15. ۱۵باد تکش کوفته بر تپش برق تیغرعد دمش خاسته در دل ابر غبار
16. ۱۶خاصه سلطان بر او مهر صفت از بهاوان فلک آسای رخش چون فلک اندر مدار
17. ۱۷ساعت ساعت بر او رأی ملک را نظرمنزل منزل برو سعد فلک را نثار
18. ۱۸دیده ز چرخ کمال مهری بس نورمندیافته از بحر ملک دری بس شاهوار
19. ۱۹داد به شهزاده ای زاده شاهی چنودر هنر مملکت دیده نبد روزگار
20. ۲۰ز پشت آن شهریار که زیر دور سپهردیده دولت ندید روی چنو شهریار
21. ۲۱آن پسر تاجدار تا که برافراخت تاجهر دم بوسد زمین پیشش هر تاجدار
22. ۲۲جود بدو چیره دست مجد بدو شاد کامعقل بدو زورمند ملک بدو کامگار
23. ۲۳ای به بر مهر تو مهر فروزان سهاوی به بر کین تو آتش سوزان شرار
24. ۲۴با ادب و عقل تو چرخ نباشد قویبا تلف جود تو کوه ندارد یسار
25. ۲۵تا تو به فرخنده فال رفتی از پیش شاهنداد حضرت فروغ نیافت دولت قرار
26. ۲۶پنجه سبز چنار لرزان بود از دعادیده نرگس به باغ زرد شد از انتظار
27. ۲۷گشتی مانند ابر بر سرکه های تندرفتی مانند باد در دل شبهای تار
28. ۲۸نه باکت آمد ز شیر نه ترس بودت ز تیغنه مانده گشتی ز کوه نه رنجه گشتی ز غار
29. ۲۹بودت هر خار زار تازه تر از گلستانگشتت هر سنگلاخ نرمتر از مرغزار
30. ۳۰بوم خراسان بدید بر کف تو جام زرشرم زد و می برست لاله از لاله زار
31. ۳۱هر که همی مدح خواست داد بدان مدح زرآمد و مدح تو گفت کرد بدان افتخار
32. ۳۲لابد چونین بود کافی و بسیار فنبی شک زینسان رسد محتشم نامدار
33. ۳۳طبع چو دریا فراخ رای چو گردون بلندعزم چو شمشیر تیز حزم چو کوه استوار
34. ۳۴با ادب دلپسند با سخن جان فروزبا خرد بیکران با هنر بی شمار
35. ۳۵با همه عالم جواد وز همه گیتی فزوندر همه میدان تمام بر همه دانش سوار
36. ۳۶آنکه به صد ناز شاه بر کشدش پیش تختوانکه به صد فخر ملک پروردش برکنار
37. ۳۷تا تو بیاراستی حضرت عالی به فرگشت جهان پر بخور گشت زمین پر بخار
38. ۳۸رود ز خوبان دهر جست بر رود زنمی ز بتان طراز خواست کف می گسار
39. ۳۹روی زمین کوفتی نام نکو یافتیاینت ستوده سفر اینت گزین اختیار
40. ۴۰کاری کردی بزرگ تا که بماند جهانماند اندر جهان قصه آن یادگار
41. ۴۱همسر شکر شده ست مدح تو بر هر زبانهمتک بادست و ابر نام تو در هر دیار
42. ۴۲ای ز همه مفخرت عرض تو بسته حلیوی ز همه مکرمت نفس تو کرده شعار
43. ۴۳دانم پوشیده نیست بر دل بیدار توکه من چه بینم همه در فزع این حصار
44. ۴۴چو بوم خسبم ز بیم در شکم این مضیقچو زاغ خیزم ز ترس بر سر این کوهسار
45. ۴۵دو لبم از باد خشک دو رخم از اشک ترگونه ام از درد زرد پیکرم از غم نزار
46. ۴۶چو رعد هر شامگاه نالم از رنج سختچون ابر هر بامداد گریم از درد زار
47. ۴۷بگرددم سر چو باد بخیزدم دم چو دودبلرزدم دل چو برگ بپیچدم تن چو مار
48. ۴۸شخص نوانم ز ضعف بر نسق چفته نالچهره ز خون سرشک بر شبه کفته نار
49. ۴۹کار ز سختی چو سنگ عیش به تلخی چو زهرجای به تنگی چو کور روز به ظلمت چو قار
50. ۵۰قامتم از بار رنج همچو کمان تو گوژسینه ز تیر بلا چون هدف تو فگار
51. ۵۱داری جاه عریض مرتبت سرفرازبه نزد سلطان حق خسرو خسرو تبار
52. ۵۲هست محلی تمام عالی چون آسمانهست زبانی فصیح بران چون ذوالفقار
53. ۵۳به حق داد آفرین به نعمت شاه زمینکه برکشی مر مرا زین غم و زین اضطرار
54. ۵۴امید عالی تویی وفا کن امید منزانکه امیدم به تست جمله پس از کردگار
55. ۵۵تا بفروزد زمین چشمه گیتی فروزتا بنگارد جهان چرخ زمانه نگار
56. ۵۶دست به رادی گشای طبع به شادی زدایروز به دولت شمر عمر به راحت گذار
57. ۵۷بساط ایوان ملک به پای رتبت سپرعنان فرمان شاه به دست اقبال دار
58. ۵۸مهری چون مهر تاب چرخی چون چرخ گردسروی چون سرو بال ابری چون ابر بار
59. ۵۹داده و انگیخته مجلس بزم تو راجام بلورین فروغ مجمر زرین بخار