1. ۱نه از لب تو برآید همی به طعم شکرنه با رخ تو برآید همی به نور قمر
2. ۲نه چون تو صورت پرداخت خامه مانینه چون تو لعبت آراست تیشه آزر
3. ۳نه از زمانه تصور شود چو تو صورتنه آفتاب تواند کند چو تو گوهر
4. ۴به نور آذری و از تو در دیده ام آببه لطف آبی و از تست در دلم آذر
5. ۵مرا چو عقلی در سر به مهر شایستهمرا چو جانی در تن به دوستی در خور
6. ۶ولیک سود چه دارد که با دریغ همیبرفت باید ناخورده از جمال تو بر
7. ۷بدین زمانه ز فردوس هر زمان رضوانهمی گشاید بر بوستان خرم در
8. ۸دمیده باد بر اطراف عنبر ساراکشیده ابر بر آفاق دیبه ششتر
9. ۹چو ناف آهو گشته همه هوا ز بخورچو پر طوطی گشته همه زمین ز خضر
10. ۱۰دریغ و درد کزین روزگار پر نزهتچو زهر می شودم عیش ز انده دلبر
11. ۱۱دریغ آنکه ندیده تمام روی تو مننهاد باید رویم همی به راه سفر
12. ۱۲ز بهر آب حیات از پی رضای توزمین به پیمایم همچو خضر و اسکندر
13. ۱۳چنان بخواهم رفتن ز پیش تو صنماکه وهم خواهد بودن به پیش من رهبر
14. ۱۴خبر نگویدت از من مگر که ابر بهارنسیم ناردت از من مگر نسیم سحر
15. ۱۵اگر جوازی یابم ز شهریار جهانکه اختیار ملوکست و افتخار بشر
16. ۱۶به بحر در کنم از آتش دلم صحرابه بادیه کنم از آب دیدگان فرغر
17. ۱۷امیر غازی محمود سیف دولت و دینکه قصد او فردوس است و دست او کوثر
18. ۱۸مبارزی که عدیل سنان اوست اجلمظفری که قرین حسام اوست ظفر
19. ۱۹چو آفتاب ازو باختر ستاند نورهنوز ناشده پیدا تمام از خاور
20. ۲۰نماند آز چو شد کف راد او معطینماند جور چو شد روی روشنش داور
21. ۲۱فلک زمین سزد ار جود او بود بارانجهان عر بود ار روی او شود جوهر
22. ۲۲مدیح خوانش را بوستان سزد مجلسخطیب نامش را آسمان سزد منبر
23. ۲۳خدایگانا در رتبت و سخا آنیکه چرخ با تو زمین است و بحر با تو شمر
24. ۲۴که دید هرگز از ابیات وصف تو مقطعکه یافت هرگز در بحر مدح تو معبر
25. ۲۵هنوز روز معالیت را نبوده صباحهنوز باغ بزرگیت را نرسته شجر
26. ۲۶چو چوب خشک بسوزد اثیر گردون رااگر ز آتش خشمت جهد ضعیف شرر
27. ۲۷دلیلش از من کایدون ندیده هیچ آتشز تف خشم تو گشتم چو سوخته اخگر
28. ۲۸ضعیف و بی دل گشتم شها که گر خود راز زندگان شمرم کس نداردم باور
29. ۲۹نه بستر از تن من هیچ آگهی یابدنه هیچ آگه گردد تن من از بستر
30. ۳۰چنان بماندم در دست روزگار و جهانکه تیغ تافته در دست مرد آهنگر
31. ۳۱ضمیر پاکم نشگفت اگر به آتش دلز رویم آمد پیدا چو گوهر از خنجر
32. ۳۲اگر به چشم هدایت نگشت گیتی کوروگر به گوش حقیقت نگشت گردون کر
33. ۳۳چرا که نشنودم این همه به عدل سخنچرا که آن نکند سوی من به مهر نظر
34. ۳۴از آن غمی شده ام من که غم دلم بشکافتمگر نخواهد جز در میانش کرد گذر
35. ۳۵بسان مزمر بخت مرا میانه تهی استاز آن بنالم چون زیر زار بر مزمر
36. ۳۶به پیش تخت تو شاها گله نکردم منز بخت تا نشدم سخت عاجز و مضطر
37. ۳۷بسان عودم تا آتشی به من نرسدپدید ناید آنچم به دل بود مضمر
38. ۳۸به نزد دشمن اگر نیست روی سرخم زردبه نزد دوست اگر نیست چشم خشکم تر
39. ۳۹چو روی آبی روی مرا مباد بهاچو چشم نرگس چشم مرا مباد بصر
40. ۴۰خدایگانا بر من چرا نمی تابیچو می تابی بر خلق این جهان یکسر
41. ۴۱نه تو فروتری اندر بزرگی از خورشیدنه من به خدمت تو کمترم ز نیلوفر
42. ۴۲منم چو ذره و تو آفتاب عالمتابز جود خویش چو خورشید ذره می پرور
43. ۴۳وگر تو سایه ازین جان خسته برداریبه خاک خویش کنم خون خود به باد هدر
44. ۴۴اگرچه آتش را قربی و عزتی باشدبه نفس خویش عزیزست نیز خاکستر
45. ۴۵گرچه در و گهر قیمتی بود در کانوگرچه زاید از گاو دریهی عنبر
46. ۴۶ولیک سنگ بود مایه ثبات یکیولیک تلخ بود حاصل زهاب دگر
47. ۴۷منم چو گوهر در سنگ خشک تن پنهانمنم چو عنبر در گاو بحر دل مضمر
48. ۴۸سحاب دست تو خورشید را دهد مایهلعاب کلک تو شاخ امل برآرد بر
49. ۴۹به دولت تو بود روح در تن حیوانبه مکنت تو بود باده در دل ساغر
50. ۵۰سخا به دست تو نازان چو تن به جان و روانامل به دست تو حیران چو دیده اعور
51. ۵۱ز بهر مدح تو و حمله عدو هستمبه بزم و رزم چو کلک و چو نیزه بسته کمر
52. ۵۲اگر ببری سر از تنم چو کلک به تیغچو کلک رویدم از بهر مدحت از تن سر
53. ۵۳وگر چو عنبر بر آتشم بسوزی پاکمدیح یابی از من چو بری از عنبر
54. ۵۴نیم چو آهو کز کشور دگر بچردنهد معطر نافه به کشور دیگر
55. ۵۵بسان بازم کش چون داری اندربندشکار پیش تو آرد چو باز باید پر
56. ۵۶عجب نباشد کز منت ایادی توچو طوق قمری بر گردنم بماند اثر
57. ۵۷دو تا چرا شوم از تو اگر کمان نشدمتهی چرا شوم از تو اگر نیم ساغر
58. ۵۸به مدحت اندر بسیار شد مرا گفتارزیان بود چو فراوان خورند شهد و شکر
59. ۵۹ز آب رویم قطره نماند جز که خلابنماند ز آتش طبعم مگر که خاکستر
60. ۶۰خدایگانا دانی که چند سال آمدکه جز به درگه تو مر مرا نبود مقر
61. ۶۱شبان و روزان بیدار و مضطرب ماندهز بهر گفتن مدحت چو لاله و عبهر
62. ۶۲بساط شکر تو گسترده ام به کوشش طبعنهال مدح تو پرورده ام به خون جگر
63. ۶۳به وصف مدح تو آکنده در دل اندیشهبه نظم وصف تو اندوخته به دیده سهر
64. ۶۴ز بهر آن را تا بر زمانه جلوه کنندمدیح های تو را ساختیم ز جان زیور
65. ۶۵وگر بخواهد از بهر چشم زخم اکنوندو دیده چو شبه بر بندمش به گردن بر
66. ۶۶اگر به دفتر من جز مدایح تو بودتنم ز بند بلا بسته باد چون دفتر
67. ۶۷وگر سپهر ز خورشید سازدت دیهیممرصعش کنم از مدح تو بزرگ و نام آور
68. ۶۸به طعنه گوید دشمن که کار چون نکنیز کار گردد مردم بزرگ و نام آور
69. ۶۹چگونه کار توانیم کرد بی آلتحسام هرگز بی قبضه کی نمود هنر
70. ۷۰درست شد که زمانه است مر مرا دشمنبه جز زمانه مرا دشمن دگر مشمر
71. ۷۱ز زاد و بومم بر کند و هر زمان و کنونهمی بماندم از صد هزار گونه عبر
72. ۷۲از آنکه هستم ازو و از آنکه هست از منبسنده کردم یک چند گه به خواب و به خور
73. ۷۳اگر به کودکی امیدوارم از فرزندچگونه باشدم امید پیری از مادر
74. ۷۴رهی پسر را اینجا به تو سپرد امروزکه دی رهی را آنجا به تو سپرد پدر
75. ۷۵بدان مبارک خانه همی رود ملکابدان مقام رساند مرا خدای مگر
76. ۷۶جهان گذارم در نیک و بد بسان قضازمین نوردم در روز و شب بسان قدر
77. ۷۷چو ریگ و ماهی باشم به کوه و در دریاچو شیر و تنین خسیم به بیشه و کردر
78. ۷۸چو باد شکر گزارم ز تو به خاص و به عامچو مهر مدح رسانم ز تو به بحر و به بر
79. ۷۹دعا و شکر تو گویم به درگه کسریثنا و مدح تو خوانم به مجلس قیصر
80. ۸۰همیشه تا بدمد بر فلک ز مهر ضیاهمیشه تا بچکد بر زمین ز ابر مطر
81. ۸۱بر آسمان جلالت بتاب چون خورشیدبه بوستان عدالت ببال چون عرعر
82. ۸۲نگاهبان تنت باد عدل چون جوشننگاهبان سرت باد داد چون مغفر