1. ۱چرا باشم از آز خسته جگرکه هستم توانگر بدین شاخ زر
2. ۲که چون برگرفتمش بارد همیز منقار پر قار در و گهر
3. ۳تن بی قرارش ز اندیشه خشکزبان فصیحش به گفتار تر
4. ۴چو کرست چون یافت معنی و لفظچو کورست چون دیده راه گذر
5. ۵جز او ای عجب خلق دید و شنیدجهان بین کور و سخن یاب کر
6. ۶چو حکم نبوت همه حکم اوموافق شده با قضا و قدر
7. ۷تو گفتی که عیسی بن مریم استکه از کودکی شد به گفتن سمر
8. ۸چو برداشتندش ز آب و ز گلیکی مادری بود بس بی پدر
9. ۹همه لفظ او امر و نهی و هنوزخورد شیر و خسبد به گهواره در
10. ۱۰چو صورت کند مر گل تیره رارود گرد گیتی چو مرغی به پر
11. ۱۱همیشه همه وهم خاطر بر اوز وعد و وعیدست وز نفع و ضر
12. ۱۲همه معنی مرده زنده کندعجب قدرت و کامگاری نگر
13. ۱۳شگفتی نگه کن که کلکش همیچلیپا نماید به انگشت بر
14. ۱۴چو عیسی به کشتنش دارند قصدکه هر ساعت او را ببرند سر
15. ۱۵ولیکن چو بردار انگشت شدفزون گرددش قدر و جاه و خطر
16. ۱۶بر آن آسمان بزرگی شودکه ره نیست جان را ازین پیشتر
17. ۱۷چون دین مسیح است کردار اوچرا مانوی ماند از وی اثر
18. ۱۸که مرملتش را ز بس یادگارپس از غیبتش نیست الاصور
19. ۱۹ازین بسته روزی تو مسعود سعدگشادنش را رنج خیره مبر