1. ۱گرچه خرم شده ست لوهاوورباشد آن کس که می خورد معذور
2. ۲منظر شاه خلد را ماندکه بر او ابر گوهر افشاند
3. ۳در دل افروز مجلس عضدیاز همه نوع نعمت ابدی
4. ۴شاه بر تخت و جام باده به دستروزگار از نشاط او سرمست
5. ۵عضدالدوله آنکه دولت حقدست او کرده بر جهان مطلق
6. ۶تیغ ملت که ملت تازیکند از تیغ او سرافرازی
7. ۷شیرزاد آنکه شیر در بیشهباشد از بیم او در اندیشه
8. ۸تا به هندوستان بماند شیراو نگردد ز شیر کشتن سیر
9. ۹من غلط می کنم که کس به جهانندهد نیز هیچ شیر نشان
10. ۱۰خشت او بس که کرد شیران کمشیر گردون بماند و شیر علم
11. ۱۱منقطع کرد نسل شیران رااعتباریست این دلیران را
12. ۱۲همه فرمانبرانش را مانندخدمتش را سزا و شایانند
13. ۱۳پیشه کردند بندگی کردنکس نپیچد ز امر او گردن
14. ۱۴ور بپیچد زود بیند سرچون سر شیر نر به کنگره بر
15. ۱۵سخن جمله گفت خواهم مندر بزرگی شاه نیست سخن
16. ۱۶آسمانیست جاه او به مثلآفتابیست رای او به محل
17. ۱۷خلق را قصه ایست آثارشهند را عبره ایست پیکارش
18. ۱۸بخشش او بلات کان گشتستسخن او غذای جان گشتست
19. ۱۹جود را ملجا است همت اوجاه را مرکزست حشمت او
20. ۲۰حله پوش برهنه خنجر اوستگوهری کاب او ز آذر اوست
21. ۲۱جان ستانیست پاک همچون جانپیکر و حد او یقین و گمان
22. ۲۲مار زخمی که همچو مهره مارملک را هست بی خلاف به کار