1. ۱بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
2. ۲اگر موجت از آن دریا درین صحرا کشد روزیچنانت غرقه گرداند که ناری یاد از صحرا
3. ۳اگر امواج دریا را بجز دریا نمی بینییقین دانم که نتوانی مسما دید اسما را
4. ۴چو واحد کردی اعدادت نشاید سر بسر واحدچو فردائی یکی بینی پری و دی فردا را
5. ۵ز کثرت سوی وحدت شو ز وحدت سوی کثرت آیز راه وحدت و کثرت توان دانستن اسما را
6. ۶چه دانی زیر و بالای زمین و آسمان چون توندید استی تو ور خود زیر بالا را
7. ۷چو مستی نسخه جانان فرو رو در خود و ادوانز پنهانی و پیدائیست این پنهان و پیدا را
8. ۸الا ایمغربی عنقای مغرب را اگر گوئیبرون از مشرق و مغرب بباید جست عنقا را