薄幸 — بو شینگ (بی‌وفا) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1در برجِ سبز، بهار رو به پایان است.•青楼春晚。
2. 2روز خاموش و آرام است؛ موی شانه کرده و باز سستی گرفته.•昼寂寂、梳匀又懒。
3. 3ناگهان بانگِ کلاغ و نغمهٔ پری‌شاهرخ را می‌شنوم و اندوهِ تازهٔ بی‌پایانی برمی‌خیزد.•乍听得、鸦啼莺弄，惹起新愁无限。
4. 4به یاد دارم آن سال را که پنهانی دلِ بهاری‌ام را به سویش افکندم و میانِ گل‌ها، در پسِ مه، از دور یکدیگر را دیدیم.•记年时、偷掷春心，花间隔雾遥相见。
5. 5پس بر بالشِ شاخی شعر نوشتیم و سنجاقِ گوهرین را برای باده گرو گذاشتیم و با هم در حیاطِ ژرفِ خزه‌پوش مست شدیم.•便角枕题诗，宝钗贳酒，共醉青苔深院。
6. 6چگونه از یاد ببرم زیرِ آن دالانِ پیچان، جایی که دست در دست بودیم، گل‌ها روشن و ماه کامل.•怎忘得、回廊下，携手处、花明月满。
7. 7اکنون تنها بارانِ شامگاه است؛ زنبورها اندوهگین و پروانه‌ها گله‌مند، و پنجرهٔ کوچک آسوده روبه‌روی برگ‌های گشودهٔ موز.•如今但暮雨，蜂愁蝶恨，小窗闲对芭蕉展。
8. 8کیست که مرا در بند کند؟•却谁拘管。
9. 9بی‌سخن، آسوده چنگِ چین را می‌نوازم و اشک بر غازهای نامنظم سرریز است.•尽无言、闲品秦筝，泪满参差雁。
10. 10کمرم رفته‌رفته باریک شده و دلم با پنبهٔ بید دور می‌رود.•腰支渐小，心与杨花共远。