晨詣超師院讀禪經 — بامدادان در صومعهٔ استاد چائو، خواندنِ سوترای ذن (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از چاه آب کشیدم و دندان‌ها را با آبِ سرد شستم؛ دل را پاک کردم و غبار از جامه زدودم.•汲井漱寒齒，清心拂塵服。
2. 2آسوده کتابِ برگِ نخل را در دست گرفتم و از تالارِ شرقی بیرون رفتم تا بخوانم.•閒持貝葉書，步出東齋讀。
3. 3سرچشمهٔ راستین را هیچ‌کس درنیافته، و ردهای پنداری را مردمِ جهان دنبال می‌کنند.•真源了無取，妄跡世所逐。
4. 4امید دارم سخنانِ بازمانده را دریابم؛ اما سرشت را چگونه پخته کنم؟•遺言冀可冥，繕性何由熟。
5. 5صحنِ راهب آرام است و رنگِ خزه به خیزران‌های انبوه پیوسته.•道人庭宇靜，苔色連深竹。
6. 6آفتاب برآمده و مه و شبنم مانده‌اند؛ کاج‌های سبز گویی روغن زده و شسته شده‌اند.•日出霧露餘，青松如膏沐。
7. 7آرام، از گفتار رها شده‌ام؛ شادیِ دریافتن دل را خود بسنده است.•澹然離言說，悟悅心自足。