贺新郎 — هه‌شین‌لانگ (جشنِ نهمِ ماهِ نهم) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آسمانِ بلند ژرف و تیره است.•湛湛长空黑。
2. 2و بدتر از آن، بادِ مایل و بارانِ نرم، اندوهِ آشفته چون بافته‌ای درهم.•更那堪、斜风细雨，乱愁如织。
3. 3چشمِ پیرم در همهٔ عمر چهار دریا را هیچ دیده است؛ تنها برجِ صدپایی پناهِ من است،•老眼平生空四海，赖有高楼百尺。
4. 4تا رنگِ پاییزیِ هزار صخره را بی‌کران ببینم.•看浩荡、千崖秋色。
5. 5اشکِ دانشمندِ سپیدموی برای سرزمینِ ایزدی است؛ سراسر اندوه، اما نه چون اشکی که بر کوهِ نیو ریختند.•白发书生神州泪，尽凄凉、不向牛山滴。
6. 6کارهای گذشته را دنبال می‌کنم؛ رفته‌اند و ردی نمانده است.•追往事，去无迹。
7. 7در جوانی به قلمِ ابرشکافم می‌نازیدم.•少年自负凌云笔。
8. 8اکنون شکوفه‌های بهار همه ریخته و دلم سراسر پاییزِ خشک است.•到而今、春华落尽，满怀萧瑟。
9. 9همیشه افسوس خورده‌ام که مردم اندیشهٔ نو کم دارند و دوست دارند از دیوانهٔ دودمانِ جنوبی سخن بگویند،•常恨世人新意少，爱说南朝狂客。
10. 10و کلاهِ پاره را سال‌به‌سال بیرون آورند.•把破帽、年年拈出。
11. 11اگر رو به گلِ داوودی باده را تباه کنم، می‌ترسم داوودی هم بر تنهاییِ آدمی بخندد.•若对黄花孤负酒，怕黄花、也笑人岑寂。
12. 12غاز به شمال می‌رود و خورشید در غرب پنهان می‌شود.•鸿北去，日西匿。