兰陵王 — شاهِ لان‌لینگ: بدرقهٔ بهار (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بهار را بدرقه می‌کنم.•送春去。
2. 2بهار رفت و در جهانِ آدمیان راهی ندارد.•春去人间无路。
3. 3آن سوی تاب، سبزه تا آسمان پیوسته است؛ که فرمود باد و شن ساحلِ جنوبی را تیره کند؟•秋千外、芳草连天，谁遣风沙暗南浦。
4. 4این دلبستگی چه معنا دارد؟•依依甚意绪。
5. 5بیهوده یادِ پرزهای پرانِ دروازهٔ دریا می‌کنم.•漫忆海门飞絮。
6. 6کلاغانِ آشفته می‌گذرند، ستاره‌ها گشته‌اند و شهر ویران است؛ آن‌جا که هنگامِ آمدن فانوس می‌آزمودیم دیگر پیدا نیست.•乱鸦过，斗转城荒，不见来时试灯处。
7. 7بهار رفت.•春去。
8. 8چه کسی از همه رنجورتر است؟•最谁苦。
9. 9غازِ تیرخورده در مرز فرورفته و پرستوی بامِ تالار بی‌صاحب مانده.•但箭雁沉边，梁燕无主。
10. 10در بانگِ فاخته، کاخِ چانگ‌مِن به شامگاه رسیده.•杜鹃声里长门暮。
11. 11می‌اندیشم درختانِ یشمین در خاک پژمرده‌اند و طبقِ اشک چون شبنم است.•想玉树凋土，泪盘如露。
12. 12مردِ مسین که از شیان‌یانگ مهمان را بدرقه می‌کرد، بارها بازنگریست.•咸阳送客屡回顾。
13. 13خورشیدِ مایل هنوز نتوانسته بگذرد.•斜日未能度。
14. 14بهار رفت.•春去。
15. 15آیا باز خواهد آمد؟•尚来否。
16. 16اکنون جیانگ زونگ از جدایی دل‌آزرده است و یو شین قصیدهٔ اندوه می‌سراید.•正江令恨别，庾信愁赋。
17. 17بر سدِ سو همهٔ روز باد است و باران.•苏堤尽日风和雨。
18. 18دریغ که روحم به وطنِ دیرین سفر می‌کند و گل‌ها بارِ پیشین را به یاد دارند.•叹神游故国，花记前度。
19. 19زندگی آوارگی است؛ به فرزندانم می‌نگرم و با هم به بارانِ شب گوش می‌سپاریم.•人生流落，顾孺子，共夜雨。