相和歌辭 王昭君 — وانگ جائوجون (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نقاشیِ مائو یان‌شو تا مرزِ جادو می‌رسید؛ اما چه سنگدل، که برای زر کشید و نه برای آدمی.•毛延壽畫欲通神，忍爲黃金不爲人。
2. 2بر اسب، با پیپا، ده‌هزار لی رفت؛ و بهارِ کاخِ هان همیشه با او به اندازهٔ زندگیِ دیگری فاصله دارد.•馬上琵琶行萬里，漢宮長有隔生春。