汉宫春 — بهارِ کاخِ هان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آلوی آزادهٔ رود، رو به جایی که سرشاخه‌های خیزران تنک است، دو سه شاخه کج کرده.•潇洒江梅，向竹梢疏处，横两三枝。
2. 2دونگ جون نیز آن را عزیز نمی‌دارد؛ برف بر آن فشار می‌آورد و برفک آزارش می‌دهد.•东君也不爱惜，雪压霜欺。
3. 3پرستوی بی‌مهر از سرمای بهار می‌ترسد و به آسامی هنگامِ گل را از دست می‌دهد.•无情燕子，怕春寒、轻失花期。
4. 4اما غازهای مرزی که هر سال بازمی‌گردند، هنگامِ شکفتنش را دیده‌اند.•却是有，年年塞雁，归来曾见开时。
5. 5نهرِ کوچکِ زلال و کم‌ژرف چون پارچهٔ سپید است؛ می‌پرسم تالارِ یشم چه شباهتی به کلبهٔ کاه‌گلی و پرچینِ تنک دارد؟•清浅小溪如练，问玉堂何似，茅舍疏篱。
6. 6دل‌شکسته‌ام که پس از رفتنِ یارِ دیرین، شعرهای تازه بی‌رونق مانده.•伤心故人去後，冷落新诗。
7. 7ابرِ نازک و ماهِ کم‌رنگ، رو به آسمانِ رود؛ آن را به که بسپارم؟•微云淡月，对江天、分付他谁。
8. 8بیهوده به یاد می‌آورم: عطرِ زلالش کم نشده و شکوهش به دانستنِ دیگران نیست.•空自忆，清香未减，风流不在人知。