日出行 — سرودِ برآمدنِ خورشید (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خورشید از گوشهٔ شرق برمی‌آید، گویی از ژرفای زمین می‌آید.•日出東方隈，似從地底來。
2. 2آسمان را می‌پیماید و باز به دریا فرومی‌رود؛ منزلگاهِ شش اژدها کجاست؟•歷天又入海，六龍所舍安在哉？
3. 3آغاز و پایانش از روزگارِ کهن بی‌وقفه است؛ آدمی که از دمِ نخستین نیست، چگونه می‌تواند دیرزمانی با او همگام بماند؟•其始與終古不息，人非元氣安得與之久裴徊。
4. 4علف از باد بهاری برای شکوفایی سپاس نمی‌گوید، و درخت از آسمانِ پاییز برای ریزشِ برگ گلایه نمی‌کند.•草不謝榮於春風，木不怨落於秋天。
5. 5کیست که تازیانه برمی‌دارد و چهار فصل را می‌راند؟ برآمدن و فرونشستنِ همه چیز خودبه‌خودی است.•誰揮鞭策驅四運，萬物興歇皆自然。
6. 6ای شی‌خه، ای شی‌خه، تو را چه شده که در موج‌های بی‌کرانه فرومی‌روی؟•羲和羲和，汝奚汨沒於荒淫之波。
7. 7لو‌یانگ را چه فضیلتی بود که با چرخاندنِ نیزه خورشید را از رفتن بازداشت؟•魯陽何德，駐景揮戈。
8. 8این واژگونیِ راه و سرپیچی از آسمان است، و دروغ و فریبی بسیار.•逆道違天，矯誣實多。
9. 9من کلِ هستی را در کیسه‌ای فراخواهم گرفت و بی‌کرانه با آشوبِ نخستین هم‌گوهر خواهم شد.•吾將囊括大塊，浩然與溟涬同科。