長幹行·其一 — ترانهٔ چانگ‌گان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هنگامی که مویم تازه پیشانی را می‌پوشاند، پیشِ در گل می‌چیدم و بازی می‌کردم.•妾發初覆額，折花門前劇。
2. 2تو سوار بر اسبِ خیزرانی آمدی و گردِ تخت با آلوهای سبز بازی کردی.•郎騎竹馬來，繞牀弄青梅。
3. 3هر دو در چانگ‌گان می‌زیستیم، دو کودکِ بی‌بدگمانی و بی‌پروا.•同居長幹裏，兩小無嫌猜，
4. 4چهارده‌ساله همسرت شدم و از شرم هرگز رخسارم گشاده نشد.•十四爲君婦，羞顏未嘗開。
5. 5سر به زیر به دیوارِ تاریک رو می‌کردم و هزار بار صدایم می‌زدی و یک بار برنمی‌گشتم.•低頭向暗壁，千喚不一回。
6. 6پانزده‌ساله ابروانم گشوده شد و آرزو کردم با تو تا خاک و خاکستر شدن یکی باشم.•十五始展眉，願同塵與灰。
7. 7پیوسته پیمانِ آن مرد را که ستون را در آغوش گرفت در دل داشتم؛ چرا باید بر برجِ انتظارِ همسر برآیم؟•常存抱柱信，豈上望夫臺。
8. 8شانزده‌ساله بودم که به سفرِ دور رفتی، به تنگهٔ چوتانگ و صخرهٔ یان‌یو.•十六君遠行，瞿塘灩澦堆。
9. 9در ماهِ پنجم نباید به آن نزدیک شد؛ بانگِ بوزینگان در آسمان غمناک است.•五月不可觸，猿聲天上哀。
10. 10جای پاهایی که پیشِ در آهسته نهادی، یکایک خزهٔ سبز برآورده‌اند.•門前遲行跡，一一生綠苔。
11. 11خزه چنان انبوه شده که نمی‌توان روفت؛ برگ‌ها زودهنگام در بادِ پاییز فرو می‌ریزند.•苔深不能掃，落葉秋風早。
12. 12در ماهِ هشتم پروانه‌ها می‌آیند و جفت جفت بر علفِ باغِ غربی پرواز می‌کنند.•八月蝴蝶來，雙飛西園草。
13. 13این منظره دلم را می‌آزارد و نشسته غمگینم که رخسارِ گلگونم پیر می‌شود.•感此傷妾心，坐愁紅顏老。
14. 14هرگاه از سه‌بای فرود می‌آیی، پیشاپیش نامه‌ای به خانه بفرست.•早晚下三巴，預將書報家。
15. 15به پیشبازت می‌آیم و دوری را بهانه نمی‌کنم، تا خودِ چانگ‌فِنگ‌شا.•相迎不道遠，直至長風沙。