1. ۱For ever wave, for ever float and shineتا ابد بجنب، تا ابد شناور باش و بدرخش،
2. ۲Before my yearning eyes, oh! dream of mineپیشِ چشمانِ مشتاقم، آه ای رؤیای من،
3. ۳Wherein I dreamed that time was like a vine,که در آن خواب دیدم زمان چون تاکی است،
4. ۴
5. ۵A creeping rose, that clomb a height of dreadگل‌سرخی خزنده، که از بلندیِ هول بالا می‌رفت،
6. ۶Out of the sea of Birth, all filled with dead,از دلِ دریای زایش، که پُر از مردگان بود،
7. ۷Up to the brilliant cloud of Death o'erhead.تا ابرِ تابانِ مرگ بر بالای سر.
8. ۸
9. ۹This vine bore many blossoms, which were years.این تاک شکوفه‌های بسیار داشت، که سال‌ها بودند.
10. ۱۰Their petals, red with joy, or bleached by tears,گلبرگ‌هاشان، سرخ از شادی، یا رنگ‌پریده از اشک،
11. ۱۱Waved to and fro i' the winds of hopes and fears.در بادهای امید و بیم به این‌سو و آن‌سو می‌جنبیدند.
12. ۱۲
13. ۱۳Here all men clung, each hanging by his spray.اینجا همه‌ی آدمیان چسبیده بودند، هر یک به شاخه‌ای آویزان.
14. ۱۴Anon, one dropped; his neighbor 'gan to pray;به‌ناگاه، یکی فرومی‌افتاد؛ همسایه‌اش به دعا می‌ایستاد؛
15. ۱۵And so they clung and dropped and prayed, alway.و چنین می‌چسبیدند و می‌افتادند و دعا می‌کردند، همیشه.
16. ۱۶
17. ۱۷But I did mark one lately-opened bloom,اما من شکوفه‌ای را که تازه شکفته بود، نشان کردم،
18. ۱۸Wherefrom arose a visible perfumeکه از آن عطری دیدنی برمی‌خاست،
19. ۱۹That wrapped me in a cloud of dainty gloom.که مرا در ابری از تاریکیِ ظریف پیچید.
20. ۲۰
21. ۲۱And rose -- an odor by a spirit haunted --و برخاست — رایحه‌ای که روحی بر آن خانه دارد —
22. ۲۲And drew me upward with a speed enchanted,و مرا با سرعتی افسون‌شده به بالا کشید،
23. ۲۳Swift floating, by wild sea or sky undaunted,تند شناور، بی‌باک از دریای وحشی یا آسمان،
24. ۲۴
25. ۲۵Straight through the cloud of death, where men are free.یک‌راست از میانِ ابرِ مرگ، آنجا که آدمیان آزادند.
26. ۲۶I gained a height, and stayed and bent my knee.به بلندایی رسیدم، ایستادم و زانو خم کردم.
27. ۲۷Then glowed my cloud, and broke and unveiled thee.آنگاه ابرم درخشید، شکست و تو را آشکار کرد.
28. ۲۸
29. ۲۹"O flower-born and flower-souled!" I said,«ای گُل‌زاد و گُل‌جان!» گفتم،
30. ۳۰"Be the year-bloom that breathed thee ever red,«آن شکوفه‌ی سالی که تو را دمیده، همیشه سرخ بماند،
31. ۳۱Nor wither, yellow, down among the dead.و پژمرده، زرد، در میانِ مردگان فرونیفتد.»
32. ۳۲
33. ۳۳"May all that cling to sprays of time, like me,«باشد که همه‌ی آنان که چون من به شاخه‌های زمان آویخته‌اند،
34. ۳۴Be sweetly wafted over sky and seaبه شیرینی بر فرازِ آسمان و دریا برده شوند،
35. ۳۵By rose-breaths shrining maidens like to thee!"با نَفس‌های گل‌سرخی که دخترانی چون تو را در محرابی می‌نشانند!»
36. ۳۶
37. ۳۷Then while we sat upon the height afarآنگاه که ما بر آن بلندای دور نشسته بودیم،
38. ۳۸Came twilight, like a lover late from war,گرگ‌ومیش آمد، چون عاشقی که دیر از جنگ بازگشته،
39. ۳۹With soft winds fluting to his evening star.با بادهای نرم که برای ستاره‌ی شامش نِی می‌نواختند.
40. ۴۰
41. ۴۱And the shy stars grew bold and scattered gold,و ستاره‌های کم‌رو دلیر شدند و طلا پاشیدند،
42. ۴۲And chanting voices ancient secrets told,و صداهای نغمه‌خوان رازهای کهن می‌گفتند،
43. ۴۳And an acclaim of angels earthward rolled.و آفرینی از فرشتگان به سوی زمین می‌غلتید.