1. ۱خسروا من که ز اهل لاهوتمخادم تو به ملک ناسوتم
2. ۲برق و باروت رندیم به سخنروح پاکم نه برق و باروتم
3. ۳کان عشقم ولی بود از غمهمچو یاقوت خون دل قوتم
4. ۴سخنم را حلاوتی نبودبسکه غم کرده مات و مبهوتم
5. ۵غم بود دجله‌ای که من در ویبه شنا روز و شام چون حوتم
6. ۶کرد پیر و شکسته و عاجزدر جوانی سپهر فرتوتم
7. ۷تو به اورنگ دانش خسرومن نکیساصفت ثناگوتم
8. ۸به تنم جامهٔ کمال ز توستنه ز دانش برهنه و لوتم
9. ۹خدمتت را اگر قصوری رفتخجل و شرمسار از روتم
10. ۱۰کی به دانش شوم چو تو گرچهبه سخن ساحری چو هاروتم
11. ۱۱پیش تو ای جهان علم و ادبخزف‌آسا به پیش یاقوتم
12. ۱۲تویی آن یکه‌تاز عرصهٔ نظممن زبون پیش زور بازوتم
13. ۱۳تا نمانم چو قافیه مجهولدهی از خوان فضل تو قوتم
14. ۱۴گرچه لاهوتی‌ام ولی اکنوندستفرسای رنج ناسوتم