1. ۱سالها بود به تاجیکستانراه قورغان تپه بیحد ویران.
2. ۲نه فقط بد بگل اشتر در آن ،بلکه می ماند تراکتور در آن.
3. ۳جای گرگان بد و دزدان شرور،خانه ی مار بد و لانه ی مور.
4. ۴سنگ پشتی بکنار آن راهداشت با عائله ی خود بنگاه .
5. ۵گر چه آن عائله یک توده بدند ،خانه شان امن و خود آسوده بد ند .
6. ۶روزی از راه به احوال تباهماری آورد به آن لانه پناه.
7. ۷آنقدر خسته بد آن گم شده مارکه نبد هیچ در او تاب فرار.
8. ۸سنگ پشت از دل و جان بر پا خاستمار را کشتن و خوردن میخواست .
9. ۹مار گفتش که باین شور و شتابمیکنی خانه ی خود را تو خراب.
10. ۱۰گر دهی قول که من را نخوریرشته ی زندگیم را نبری ،
11. ۱۱بتو آن راز که من میدانمگویم و جان تو را برهانم .
12. ۱۲ورنه زود است که با فرزندانمیشوی در سر این ره قربان.
13. ۱۳سنگ پشت از سخن او ترسید ،داد پیمان به وی و سر پرسید.
14. ۱۴مار گفتش که : به تا جیکستانتازه یک خلق نو آمد بمیان .
15. ۱۵این کسان یکسره جنس دگرند ،راست گویم -- همه فوق بشرند.
16. ۱۶زورشان در همه جا معلوم است ،کوه در پنجه ی آنها مومست .
17. ۱۷" هیچ " از این طایفه " هر چیز" شده است ،تیغشان بر سر ما تیز شده است .
18. ۱۸در چنین جای که حتی در خوابکس ند یده است بجز ما و عقاب ،
19. ۱۹خواب در چشم نیاید دیگر ،آنقدر هست هیاهوی بشر.
20. ۲۰آتش و آب بود خادمشان ،نرم گردد چدن از یک دمشان .
21. ۲۱در هوایند برابر به عقاب ،چون نهنگند و چو کشتی در آب.
22. ۲۲راست گویم بتو ، ای کان کرم ،به همان قول درست تو قسم ،
23. ۲۳کز هماندم که مرا مادر زادمن چنین قوه ندارم در یاد.
24. ۲۴از توانائی این قوه ی نویک سخن با تو بگویم ، بشنو :
25. ۲۵بود بیچاره ای افتاده ، ملول ،نمی ارزید سرا پاش دو پول ،
26. ۲۶بُلشویکانش به یک مدت کمدم دمید ند و نمود ند آدم ، --
27. ۲۷آدم نو ، سر او پر عرفان ،پایش از آهن گرد و غلطان .
28. ۲۸این -- چنین پای توانا باشدکه وجودش عدم ما باشد.
29. ۲۹او به هر راه رود با این پا ،بگریزد حشرات از آنجا ،
30. ۳۰راه کوبیده و آماده شود ،جای پایش همه جا جاده شود .
31. ۳۱راه ها ساخته از حد افزون ،مارها کشته ز اندازه برون.
32. ۳۲ز آن سبب شهره ی این دنیا شد ،نام او آدم آهن پا شد .
33. ۳۳من از هر جاده گریزان شده ام ،هی از این ره بسوی آن شده ام.
34. ۳۴لیکن این آدم پا از آهنندهد هیچ کجا راه به من .
35. ۳۵سبب اینست که من در این راهبتو آورده ام امروز پناه .
36. ۳۶لیک بی شبهه بزودی آنمردحمله بر راه تو خواهد آورد .
37. ۳۷خیز و د ست زن و فرزند بگیر ،بگریز از سر این ره چون تیر. --
38. ۳۸میزبان گفت بمهمان که بس است ،بمن این مکر تو کاری عبث است.
39. ۳۹پیر گردیدم و نشنیدم من :آدمیزاده و پا از آهن.
40. ۴۰من سه سالست که در این راهموز دو صد راه دگر آگاهم.
41. ۴۱یک عمو هست مرا در ( ریگر) ،در قراطاق عموی دیگر.
42. ۴۲خواهرم ساکن ( راشیدان ) است ،مادرم در بر او مهمانست .
43. ۴۳چند سالست اثر از آنها نیست ،ز این حکایت خبر از آنها نیست .
44. ۴۴گر چنین بود ، یقین مادر منمیفرستاد خبر در بر من.
45. ۴۵هم در این سال بزرگی ز بشرکرد با جمعی از این راه گذر .
46. ۴۶ماند ماشین وی اندر این راههمچو د لوی که بیفتد در چاه.
47. ۴۷در سر خوبی ره های دگروز بدیهای همین ره ، یکسر
48. ۴۸بینشان بحث درازی افتاد ،هر یکی داد فصاحت میداد.
49. ۴۹همه همفکر که گر در اینجاپای خود را بنهد آهن پا ،
50. ۵۰راه ما رشک جنان خواهد شد،بهترین راه جهان خواهد شد .
51. ۵۱لیک سو گند بجان پسرمکه ز تن گر که ببرند سرم ،
52. ۵۲حرف این طایفه با ور نکنم ،جای در منزل دیگر نکنم.
53. ۵۳مدتی شد پسرم دامادست ،دخترم زن شد و کودک زاده است
54. ۵۴وز چنین کس اثری پیدا نیست …در جهان آدم آهن پا نیست .
55. ۵۵حیف و صد حیف که پیمان کردم .گر که پیمان شکنم ، نا مردم ،
56. ۵۶ور نه الساعه تو را میخوردم ،لذت از خوردن تو میبردم.
57. ۵۷بحث این هر دو چو اینجا برسید ،جاده کوبی به سر لانه دوید .
58. ۵۸از وی آهنگ سرود شادیپهن شد در همه ی آن وادی.
59. ۵۹مار آگه شد از آن حالت زارنتوانست ولی کرد فرار.
60. ۶۰سنگ پشت و پسر و دختر او ،خانه و لانه و مار و سر او
61. ۶۱همگی شد بحقیقت مغلوب ،همه ماند ند بزیر ره کوب.
62. ۶۲سنگ پشت آندم مردن زد دادکاسمان بر سر ما ها افتاد !
63. ۶۳مار گفتش که بمیر ، ابله پست !این همان آدم آهنپایست !