1. ۱آشفته مکن طرهٔ پرحلقه و چین رااز خلق نخواهی ببری گر دل و دین را
2. ۲از رشک فتادی قلم از پنجهٔ مانیزان پیش بدیدی اگر آن فرق و جبین را
3. ۳لب‌تشنهٔ عشق تو دهد جان و ز غیرتاز چشمهٔ حیوان نچشد ماء معین را
4. ۴با روی تو من گلشن فردوس نخواهمکاین نزهت و خوبی نبود خلد برین را
5. ۵قامت بنما تا که قیامت بنماییاز آن قد و بالا همهٔ خلق زمین را
6. ۶کس می‌نبرد راه به گنجینهٔ حسنتتا ترک کماندار تو بگرفته کمین را
7. ۷هندو دگرش سجده به خورشید نباشدگر بنگرد آن ماهرخ زهره‌جبین را
8. ۸دُرباری از آن لعل لب آموخته در عشقلاهوتی اگر سفت چنین دُر ثمین را