1. ۱چه ننگ و عار کسی را ز بند و زنجیر استکه در مبارزهٔ صنف فعله، چون شیر است.
2. ۲از آن زمان که شنیدم به جرم رنجبریبه کنج محبس شه، دوستم زمینگیر است:
3. ۳«به شب نشینی زندانیان برم حسرتکه نقل مجلسشان، دانه های زنجیر است».
4. ۴بگو به تودهٔ ایران، که ترک شکوه کند؛جواب ظلم، فقط آبداده شمشیر است!
5. ۵به ضد جور و ستم، اتحاد و تشکیلاتبرای صنف ستمکش، یگانه تدبیر است.
6. ۶ببین چسان شکم خواجه، سیر از آن نانیستکه رنجبر پی تحصیل آن، ز جان سیر است!
7. ۷ستم نگر، که ز محصول خویش نان خوردنبرای فعلهٔ ایران بزرگ تقصیر است!
8. ۸اسارت زن و بیداد شاه و غفلت خلقحکایتیست که بیرون ز حد تحریر است.
9. ۹به جنگ ظلم، جوان است روح لاهوتی،سفیدمو شده، اما گمان مبر پیر است.