1. ۱عمری، علم عشق، برافراشته ام من،زین راه، بسی مانعه برداشته ام من.
2. ۲جان برده ام از چشم سیاه تو به میدان،الحق، هنر شیر ژیان داشته ام من.
3. ۳تا دیده امت، ریخته ام اشک ز شادی،دامان تو را از گهر انباشته ام من.
4. ۴شیرین دهنم از ثمر وصل، کز اولدر مزرع دل تخم وفا کاشته ام من.
5. ۵تا در سر من فکر کسی جز تو نیاید،دل در گذر باصره بگماشته ام من.
6. ۶گفتی که: اگر یار نباشد چه کنی تو؟زان چیز چه پرسی که نه انگاشته ام من.
7. ۷سر دادن و سر داشتن و شکوه نکردن،ارثی ست مقدس، که نگه داشته ام من.
8. ۸با یار یکی بودن و از خویش گذشتن،زان قاعده هائیست که بگذاشته ام من.
9. ۹از عشق سخن می رود و من زنم اینجا،لاف از هنر خویش، چه پنداشته ام من؟