1. ۱مردم اندر راه عشقش، یار می‌داند مگر؟غرقه در خون گشت دل، دلدار می‌داند مگر؟
2. ۲می‌نماید رنگ سنبل، می‌کند کار کمندحیله‌های زلف او را مار می‌داند مگر؟
3. ۳صد هزاران بار گفتم: «کار دیگر پیش گیر!»دل به غیر از عشق دیگر کار می‌داند مگر؟
4. ۴تا سحر در بستر ناز است یارم گرم خوابخون چکد زین دیدهٔ بیدار، می‌داند مگر؟
5. ۵ای عجب! زلف کجش بر هیچ دل رحمی نکردمرحمت را کژدم جرار می‌داند مگر؟
6. ۶دفتر لاهوتی از هر شرح و بسطی خالی استغیر یار و عشق و عشق و یار می‌داند مگر؟