1. ۱خبر داری که از غم آتشی افروختم بی تودر آن آتش سر اندر پای خود را سوختم بی تو؟
2. ۲به هر شهری هزاران ماه‌رو دیدم، ولی زان‌هابه آن چشمت قسم، چشمان خود را دوختم بی تو
3. ۳بتان سازند حیلت‌ها که گردند آشنا با منولی من، گپ میان ما بماند، سوختم بی تو
4. ۴پر است از اشک و از لخت جگر پیوسته دامانمچه قدر، ای مه، ببین، لعل و گهر اندوختم بی تو
5. ۵خریداران فراوانند و پرسرمایه، اما منبه چیزی جز خیالت خویش را نفروختم بی تو
6. ۶مرا کشتند و از مهر تو روگردان نگردیدمعزیزم، بین چه سان درس وفا آموختم بی تو
7. ۷به لاهوتی سخن از مهربانی‌های تو گفتمبدین سان پارگی‌های دلش را دوختم بی تو