1. ۱بلبل از کنج قفس چون نظر افتد به منشدرد من داند و نالد به فراق وطنش
2. ۲جان به قربان شهیدی که پس از کشته شدنغسلش از خون بود و گرد غریبی کفنش
3. ۳روز مرگش سزد ار جشن ولادت گیرندهر که جانان به سر آید دم جان باختنش
4. ۴تلخی از دست تو، ای خسرو شیرین‌دهنانهمچو شکر بچشد ذائقهٔ کوهکنش
5. ۵دلم از دست تو افتاده به حالی که اجلنتواند ز سر کوی تو برداشتنش
6. ۶ناله و زاری بلبل نه ز بی‌بال‌وپری استدردش این است که گردیده جدا از چمنش
7. ۷یا رب، این سنگدلی را ز که آموخته استنازنینی که مکدر شود از گل بدنش
8. ۸دل لاهوتی و دوری ز خیالت؟ هیهات!این خیالی است که مدغم شده با جان و تنش