1. ۱بسی دیدم درین گردنده دولابندیدم هیچ دورش بر یکی آب
2. ۲اگر خورشید این ساعت بلند استزمان دیگر از پستی نژند است
3. ۳مکن تکیه به صد رو مسند و تختخس است این جمله چون بادی وزو سخت
4. ۴ز تاراج سپهر دون بیندیشکه صد شه را کند یک لحظه درویش
5. ۵علمهای جهان بر عکس هم هستکه بر ملکی گدائی را دهد دست
6. ۶کنون از سینه بیرون ریزم این جوشکه روشن شد هم از دیده هم از گوش
7. ۷که چون شه را به شخص ناز پروردرسید از تند باد آسمان گرد
8. ۸تغیر یافت ره اندر مزاجشنشستند اهل دانش در علاجش
9. ۹به تب لرزه شده خور زان تب نرمکه آن خورشید را اندام شد گرم
10. ۱۰چنانش در جگر ره یافت آزارکز آزارش جگر گوشه شد افگار
11. ۱۱خضر خان کو نهالی بود زان باغچو لاله داشت زان غم بر جگر داغ
12. ۱۲به رسم نذر گفت ار به شود شاهپیاده در زیارتها کنم راه
13. ۱۳ز نذرش لختی از شه رفت سستیپدید آمد نشان تندرستی
14. ۱۴روان گشت آن مهین سر بلندانپیاده سوی «هتنا پور» خندان
15. ۱۵چو او پای بلورین سود بر خاکستاره خواست زیر افتد ز افلاک
16. ۱۶ملوک از باد بر خاک اوفتادندبه همراهی در آن ره رو نهادند
17. ۱۷همه گلها به پای سرو خفتندطریق مصلحت راباز گفتند
18. ۱۸به غلطیدند پیش راهوارشکه تا کردند بر مرکب سوارش
19. ۱۹روان شد سوی «هتناپور» پویانبه صد خواهش حیات شاه جویان
20. ۲۰که چون عزم زیارت کرد چون تیرنشد بهر زیارت جانب پیر
21. ۲۱نرفت آن سو گهٔ باز آمدن نیزکه پوشید آسمانش چشم تمیز
22. ۲۲چو بر رویش قضا می‌خواست گردینبردش در پناه نیک مردی
23. ۲۳مخالف کاو محل میخواست خالیچو خالی دید کرد آفت سگالی
24. ۲۴به فتنه راست کرد اندیشهٔ خویشبه حضرت رفت بی اندیشه در پیش
25. ۲۵برون داد آن چنان راز نهان راکه باور شد دل شاه جهان را
26. ۲۶الپخان را گوزنی ساخت با شیرزد اول نیش وانگه راند شمشیر
27. ۲۷چو از کار الپخان سینه پرداختسبک تدبیر کار خضر خان ساخت
28. ۲۸ستد فرمانی از فرماندهٔ دهرچو ماری هر خطش دیباچهٔ زهر