1. ۱گرچه شد از بهر چنین نامه‌ایداد مرا گرمی هنگامه‌ای
2. ۲نز پی آن شد قلم سحر‌سنجکز پی این مار نشینم به گنج
3. ۳من که نهادم ز سخن گنج پاکگنج زر اندر نظرم چیست‌؟ خاک!
4. ۴گر دهدم تاجور سربلنددر نتوان باز به دریا فگند
5. ۵ور ندهد زان خودم رایگانرنجه نگردم چو تهی‌مایگان
6. ۶یک جو از ین فن چو به دامن نهمده کنم آن را و به صد تن دهم
7. ۷شیرم و رنج از پی یاران برمنی چو سگ خانه که تنها خورم
8. ۸این همه شربت نه بدان کرده‌امکاب ز دریای کرم خورده‌ام
9. ۹هر همه دانند که چندین گهرکس نفشاند بدو سه بدره زر
10. ۱۰ور دیدم گنج فریدون و جمهدیهٔ یک حرف بود، بلکه کم !
11. ۱۱هر صفتی را که بر انگیختمشعبدهٔ تازه درو ریختم
12. ۱۲مور شدم بر شکر خویش و بسدر نزدم دست به حلوای کس
13. ۱۳هر چه که از دل در مکنون کشمزهرهٔ آن نیست که بیرون کشم
14. ۱۴زانکه نگه می‌کنم از هر کرانایمنی‌ام نیست ز غارتگران
15. ۱۵دزد متاع من و با من به جوششان به زبان آوری و من خموش
16. ۱۶نقد مرا پیش من آرند راستمن کنم «احسنت!» کز آن شماست!
17. ۱۷شرم ندارند و بخوانند گرمبا من و من هیچ نگویم ز شرم
18. ۱۸طرفه که شان دزد من از شرم پاکحاجب کالا من و من شرم‌ناک