1. ۱من ز پی شرم خداوند خویشرفته ز جای خود و پیوند خویش
2. ۲مادر من پیرزن سبحه سنجمانده به دهلی ز فراقم به رنج
3. ۳روز و شب از دوری من بی‌قرارسوختهٔ داغ من خام کار
4. ۴حال خود ونامهٔ امیدوارباز نمودم به خداوند گار
5. ۵داد اجازت به رضای تمامتا نهم اندر رهٔ مقصود گام
6. ۶خرچ رهم زان کف دریا اثرگرم روان کرد دو کشتی زر
7. ۷تا زچنان بخشش مفلس پناهشکرکنان پای نهادم به راه
8. ۸شوق کشان کرد گریبان منگریه زده دست به دامان من
9. ۹حامل خون کرد غم مادرمزاد همین بود به راه اندرم
10. ۱۰قطع کنان راه چوپیکان تیزبلکه چوتیر آمد اندر گریز
11. ۱۱یک مه کامل بکشیدم عنانراه چنین بودو کشش آن چنان
12. ۱۲هم چو مه عید خوش وشاد بهردرمه ذیقعده رسیدم به شهر
13. ۱۳خنده زنان همچو گل بوستانچشم گشادم به رخ دوستان
14. ۱۴مرغ خزان دیده به بستان رسیدتشنهٔ به سرچشمهٔ حیوان رسید
15. ۱۵مرده دل از حال پریشان خویشزنده شد از دیدن خویشان خویش
16. ۱۶دیده نهادم به هزاران نیازبر قدم مادر آژرم ساز
17. ۱۷مادر من خستهٔ تیمار منچون نظر افگند به دیدار من
18. ۱۸پرده ز روی شفقت بر گرفتاشک فشانان ببرم در گرفت
19. ۱۹داد سکونی دل آشفته راکرد وفا نذر پذیرفته را