1. ۱چو مه در چادر شب رفت در خوابفرو پیچیدگی گردون نطع مهتاب
2. ۲عروس صبح را بیدار شد بختعروسانه بر آمد بر سر تخت
3. ۳صنم فرمود کز گنج چو دریاکنند اسباب مهمانی مهیا
4. ۴به زیور بهر دو خورشید پر نوردو منزل راست شد چون بیت معمور
5. ۵روان شد خسرو از فرمان شیرینبه ایوان دگر ز ایوان شیرین
6. ۶جریده بودش آهنگ از مدایننبودش با خود اسباب خزاین
7. ۷ز شاهان بد یکی انگشترینشخراج هفت کشور در نگینش
8. ۸فرستاد آن مه نو را به برجیسسلیمان وار خاتم را به بلقیس
9. ۹چو نتوان یک بها داد این نگین راچسان گویم دو چندان پاسخ این را
10. ۱۰ولی در لب مرا هم خاتمی هستبه دست شه دهم چون بوسمش دست
11. ۱۱دهم با دو نگین انگشترینیکه ارزد هر دو عالم را نگینی
12. ۱۲چو بخشم یک نگین را دو نگین بازدو خاتم نیز باید کردنم ساز
13. ۱۳چو شاه انگشت ساید بر نگینمشناسد قیمت انگشترینم
14. ۱۴بگفت این و ز لب زیب نگین دادبه عزت بوسه بر انگشترین داد
15. ۱۵برابر گوئیا می کرد با همنگین را با نگین خاتم به خاتم
16. ۱۶در آن انگشتری بازی زمانیبماند انگشت اندر هر دهانی
17. ۱۷بس آنگه گفت تا گردد مهیاجهازی پر در و گوهر چو دریا