1. ۱مهی گذشت که چشمم خبر ز خواب نداردمرا شبی ست سیه رو که ماهتاب ندارد
2. ۲به جان دوست که مرده هزار بار به از منکه باری از دل بدخوی من عذاب ندارد
3. ۳تو ای که با مه من خفته ای به ناز، شبت خوشمنم که روز مراد من آفتاب ندارد
4. ۴چه گویمت که بخوابم بس است دیدن رویتمخند بیهده بر بیدلی که خواب ندارد
5. ۵نه عقل ماند و نه دانش، نه صبر ماند و نه طاقتکسی چنین دل بیچاره خراب ندارد
6. ۶به کوی تو همه روی زمین به گریه بنشستمهنوز بر در تو روی زردم آب ندارد
7. ۷ز حال خسرو پرسی، چه پرسیش که ز حیرتبه پیش روی تو جز خامشی جواب ندارد