1. ۱شبی، ای باد، سوی آن رخ گلگون نخواهی شدبه کوی آن فریب انگیز پر افسون نخواهی شد
2. ۲مرا باری برآمد جان ز بیداری و تنهاییبر آن بدگو که خواهی شد هم از اکنون نخواهی شد
3. ۳رسید آن نازنین اینک، الا، ای صبر ترسان دلستادی کرده ای نیکو، اگر بیرون نخواهی شد
4. ۴من امشب فرصتی دارم که سیرش بنگرم، لیکنهم اندر دیدن اول، دلا، گر خون نخواهی شد
5. ۵بلای جانست آن زنجیر جعد، ای عاشق مسکینچه می بینی درو، یعنی که تو مجنون نخواهی شد؟
6. ۶نگارا، ز آب چشم من دلت گشته است، می دانمکه از بخت بد من باز دیگرگون نخواهی شد
7. ۷دل و دین بیهده بر بوی زلفت می کنم ضایعاز آن خویش خسرو را، تو کافر، چون نخواهی شد؟