1. ۱که می آید چنین، یارب، مگر مه بر زمین آمدچه گرد است اینکه می خیزد که با جان همنشین آمد
2. ۲که میراند جنیبت را که میدان عنبر آگین شدکدامین باد می جنبد که بوی یاسمین آمد
3. ۳چنان نقاش چین حیران بماند از پیچش زلفشکه تاریکی به پیش دیده نقاش چین آمد
4. ۴بیامد پیش ازین یکبار و دل تسلیم او کردمکنون تسلیم شو، ای جان، که باز آن نازنین آمد
5. ۵صبوری را دلم در خاک می جوید، نمی یابدغبار کیست این، یارب، که در جان حزین آمد
6. ۶ز چندین آب چشم آخر بر آن آیینه زنگاریبرآ، ای سبزه رنگین، که باران بر زمین آمد
7. ۷بتی و آفت تقوی و دین، آخر نمی دانی؟که در شهر مسلمانان نباید این چنین آمد
8. ۸خیالش باز گرداگرد دل می گرددم امشبالا، ای دوستان، یاری که دشمن در کمین آمد
9. ۹ز بهر چاک دامانی چه جای طعن بر خسرو؟که او را تیغ در دست و سر اندر آستین آمد