1. ۱بسی نماند که جانی برون رود ز غریبیهنوز می نرساند مرا ز زلف تو طیبی
2. ۲مباد خواب خوش آن شوخ را که غمزه شوخشفگند خار مغیلان به خوابگاه غریبی
3. ۳ز درد عشق بمردم خبر دهید، رفیقاناگر مفرح صبر است در دکان طبیبی
4. ۴ندادیم چو ضمانی به تیغ راضیم، اکنوناشارتی به کرم، جان من، به سوی رقیبی
5. ۵چو بت پرست شدم از تو، بعد ازین من و کویتبه دوش رشته زناری و به دست صلیبی
6. ۶زکوة حسن بده زان به هر چه می رسی، ار چهنمی رسد به گدایان دور مانده نصیبی
7. ۷به گاه دیدن تو خسرو از بلا چه خورد غمچه غم نظارگی شاه را ز چوب نقیبی