1. ۱بیکار دلی باشد کو را نبود دردیکاهل فرسی باشد کز وی نجهد گردی
2. ۲دردی که ز عشق آید، جانم به فدای آنخود جان نبود شیرین بی ذوق چنان دردی
3. ۳از گردش چشمت هست آواردگی دلهاتا کعب نفرماید، جنبش نکند نردی
4. ۴شبها منم و شمعی هم سوخته و هم مستگه مرده و گه زنده، آهی و دمی سردی
5. ۵شد وقت گل و روزی فریاد که ننشینییک دم چو گل سرخی در پیش گل زردی
6. ۶زانگه که غمت در دل چون حرص بخیلان شددارم همه شب چشمی چون دست جوانمردی
7. ۷گفتم که غمت آخر تا چند خورد خسروخندید که عاشق را به زین نبود خوردی