1. ۱مه من خراب گشتم ز رخت به یک نظارهنظری ز تو عفاالله چه می است مستکاره
2. ۲به چسانت سیر بینم که هم از نخست دیدنشوم از خود و نیارم که ببینمت دوباره
3. ۳هوسم بود که دیده ز همه ستانم و پسبه هزار دیده شبها به رخت کنم نظاره
4. ۴چو روی به گشت میدان دل عاشقان بود گوکه ز لعل بادپایت جهد آتشین شراره
5. ۵تو به ره روان و خلقی به هلاک مانده هر سوچه غم آب تندرو را ز خرابی کناره
6. ۶سر آن دو چشم گردم که چو هندوان رهزنهمه را ز نوک مژگان زده بر جگر کناره
7. ۷چو زنم دم عیاری ته آن بلند ایوانکه به کنگر جلالش نرسد کمند چاره
8. ۸مشمر، حکیم، طالع چو ز روز بد بگریمکه من آب خوش نخوردم به شمار این ستاره
9. ۹چو ز دست رفت خسرو رگ جان مکش ز دستشکه به رشته دوخت نتوان جگری که گشت پاره