1. ۱مردم چشم مرا برد آب و گر آیی درومردمی باشد که بنشینی چو بینایی درو
2. ۲ماه را با چون تویی باری که نسبت می کندنیست چون عیاری و شوخی و رعنایی درو
3. ۳در رخت گم گشت عقل و گفت، یارب، چون کنموصف زیبایی که حیران است زیبایی درو
4. ۴عشق استاد است و شاگردش بلای کوی دوستمکتبش بدبختی وتعلیم رسوایی درو
5. ۵تشنه تو میرد آب زندگی گر بیندتزنده ای سیراب گردد گر فرود آیی درو
6. ۶گرد کویت را نبیزم من به دامان دو چشمزانکه گم گردد دل بد روز هر جایی درو
7. ۷خلق گوید، خسروا، از عشق کی دیوانه شدچون کند بیچاره، چون نبود شکیبایی درو