1. ۱ماه هلال ابروی من عقل مرا شیدا مکنغمزه زنان زین سو میا، آهنگ جان ما مکن
2. ۲ای من، غلام روی تو، گر جور خواهی ور ستمبر بنده خود می کنی، چون گویمت کن یا مکن
3. ۳گه زلف سوی رخ بری، گه خال پیش لب نهیجان دارد آخر دمی، چندین بلا یک جا مکن
4. ۴گر من ز جور چشم تو کردم شکایت گونه ایزارم بکش، لیکن مگو «در روی من پیدا مکن »
5. ۵دیرینه یاران منند، ای پندگو، اندوه و غمور بی غمی، منمای ره، زیشان مرا تنها مکن
6. ۶گفتی «شوم فردای هجر آن کشتنت را ساخته »امروز مهمان توام، تو وعده فردا مکن
7. ۷گر عشق می بازی، دلا، پروانه ای شو نی مگسبالای آتش چرخ زن، پرواز بر حلوا مکن
8. ۸گفتم «ز زلف چون تویی زنار بندم » گفت «رودر کفر هم صادق، نه ای، زنار را رسوا مکن »
9. ۹خسرو، اگر بختت گهی یاری دهد کانجا رسیهم بر زمین نه دیده و گستاخی آن پا مکن