1. ۱آنکه از جان دوست تر می دارمشگر مرا بگذاشت من نگذارمش
2. ۲دل بدو دارم ز من رنجید و رفتمی دهم جان تا مگر باز آرمش
3. ۳آنکه در خون دل من خسته استمن دو چشم خویش می پندارمش
4. ۴قالب بی روح دارم، می برمتا به خاک کوی او بسپارمش
5. ۵می دهم جان روز و شب در کوی دوستگوهری زین بیش اگر در کارمش
6. ۶روی در پای تو می مالم، مرنجگر به روی سخت خود می آرمش
7. ۷گر چه رویش داد بر بادم چو زلفهمچنان جانب نگه می دارمش
8. ۸گر چه هست او یار من، من یار اومن کجا یارم که گویم یارمش!
9. ۹هیچ رحمی نیست بر بیمار خویشآن طبیبی را که من بیمارمش
10. ۱۰با دل خود گفتم او را، چیستی؟گفت خسرو، او گل و من خارمش