1. ۱دل که برد از ما اگر چه مبتلا می داردشگر خوش است او را بدین بگذار تا می داردش
2. ۲از که پرسم تا کجا می دارد آن درمانده را؟ای صبا، از من بپرسی هر کجا می داردش
3. ۳پند گوید عقل، لیکن کی کند فرمان عقل؟آنکه بی فرمان او دل در بلا می داردش
4. ۴ای مسلمانان، ز آه عاشقان یادش دهیدکان رقیب نامسلمان بر بلا می داردش
5. ۵غمزه جانداری ست آن سلطان خوبان را رفیقکز پی جان بردن مشتی گدا می داردش
6. ۶چند ماند جان مسکینی که هر شب تا سحرهمچو بیماران به افسوس و دعا می داردش
7. ۷سرو را نبود قبا سرو است بالایش، ولیکبی بلایی نیست آن کاندر قبا می داردش
8. ۸از اجل نالد همه کس کو کند جان را جدامن ز بخت خویشتن کز من جدا می داردش
9. ۹چند گه دیگر نخواهم کرد هم با او وفاآن همه خوبی که با ما بی وفا می داردش
10. ۱۰گر سلامت نیست، باری کم ز دشنامی کزوگوش خسرو را که در راه صبا می داردش