1. ۱دو پسر هر دو در دبستانیچون دو شاخ گلی به بستانی
2. ۲آن یکی بود طفل بازرگانمالک مال و ملک بی‌پایان
3. ۳وان دگر کودک دل‌افگاریپسر بینوای ناداری
4. ۴صبحگاهی نیامدند به درسهر دو را دل به لرزه شد از ترس
5. ۵ترس زشت است، لیک از استادعاقبت می‌کند روان را شاد
6. ۶این سخن را نوشته‌اند به زر«جور استاد به ز مهر پدر»
7. ۷گفت استاد: «از چه دیر آیید؟مگر از مدرسه به سیر آیید؟
8. ۸طفل مکتب‌گریز محکوم استدیر رفتن به مدرسه شوم است»
9. ۹کودک نازپرور مغرورگفت: من بودم ای پدر معذور
10. ۱۰صبح بیدار چون شدم از خوابجامه‌ها داشتم فزون ز حساب
11. ۱۱بس که مشغول انتخاب شدماندکی دیر باریاب شدم
12. ۱۲کودک بینوا به گریه فتادلب چون غنچه را به خنده گشاد
13. ۱۳گفت: یک کهنه پیرهن دارمکه تمام روز تا به تن دارم
14. ۱۴خواستم تا به تن کنم آن راگم نمودم ره گریبان را
15. ۱۵چند سوراخ جستجو کردمتا سر اندر یخن فرو کردم