1. ۱رهبر رهبران راه یقینخواجهٔ خواجگان نظام‌الدین
2. ۲گفت: شامی و ماهتابی بودشیخ من بر کنار آبی بود
3. ۳موج با ماه گفتگوها داشتنور در آب جستجوها داشت
4. ۴از دل خاک تا فراز سپهرجلوه بود و جمال و جذبه و مهر
5. ۵سطح تالاب چون سپهر برینبا هزار آینه شده تزیین
6. ۶من میان دو آسمان بودمدور زین تیره‌خاکدان بودم
7. ۷آمد از دور نغمه‌ای ناگاهدلکش و روح‌بخش و جان‌افزا
8. ۸پیش رفتم که آن نوا ز کجاست؟کاین‌چنین دلنواز و روح‌افزاست!
9. ۹دیدم از بحر بیکرانهٔ فیضموج‌آسا دمد ترانهٔ فیض
10. ۱۰خواجه با خویش گفتگویی داشتجذبه و شور و های و هویی داشت
11. ۱۱از لب نوش خود شکر می‌ریختوز دو دیده همه گهر می‌ریخت
12. ۱۲چون بدیدم صفای حالش راپرتو جلوهٔ جمالش را
13. ۱۳گفتم: این موقف مناجات استوقت عرض و قبول حاجات است
14. ۱۴کن دعایی به حسن عاقبتمتا ببخشد خدا در آخرتم
15. ۱۵او دعا کرد و من پشیمانمزان دعا نادم و هراسانم
16. ۱۶تا چرا من نگفتمش کای پیرکن دعایی که خامهٔ تقدیر
17. ۱۷چون کند حکم مرگ من صادرباشد آنسان که در دم آخر
18. ۱۸جان سپارم به نغمهٔ سازیبسپرم دل به دلکش آوازی