1. ۱دل ما را به خلوت است نیازکه به خلوت عیان شود هر راز
2. ۲ای خوشا خلوتی که از دل خویشبازجوییم حل مشکل خویش
3. ۳با دل خود کنیم راز و نیازبشنویم از ضمیر خود آواز
4. ۴یک نفس دور ازین جهان باشیمبا دل خویش هم‌زبان باشیم
5. ۵دل شب چون شود فضا خاموشماه و انجم شوند جلوه‌فروش
6. ۶محفل آسمان بیاراینددر رحمت به خلق بگشایند
7. ۷برشو از خواب تا جهان بینیجلوهٔ ماه و اختران بینی
8. ۸مطرب شب ز پردهٔ لاهوتسر کند ساز دلنواز سکوت
9. ۹گوش نه تا پیام جان شنویسوز جان، ساز آسمان شنوی
10. ۱۰آن شنیدی که حضرت باقرسرور ملک باطن و ظاهر
11. ۱۱شاخهٔ بوستان مصطفویگلبن نوبهار مرتضوی
12. ۱۲شب چو از نیمه می‌نمود گذرناله می‌کرد تا طلوع سحر
13. ۱۳«کای خداوند این بلندرواق!مشعل‌افروز این مرصع طاق!
14. ۱۴همه اینک فروشدند به خوابمرغ بر شاخ و ماهی اندر آب
15. ۱۵امرا خفته‌اند در بسترپاسبانان گماشتند به در
16. ۱۶لیک درهای آسمان باز استرحمت تو به خلق دمساز است»