1. ۱پی گلگشت در فصل بهاریگذشتم بر ‌کنار مرغزاری
2. ۲نگه کردم که مرغ گلستانینوا سنج است در مرثیه خوانی
3. ۳تذرو از مد آهش سرو بر سربه دل بیم فراقش کشته یکسر
4. ۴کشیده قمری از اندوه جانکاهزبان در انما اشکوا الی الله
5. ۵نهاده سر به زانو بید مجنونسخنگو سوسن اندر هجو گردون
6. ۶گل سوری گریبان چاک کردهپریشان سبزه رو در خاک کرده
7. ۷گرفته آه خاک از یاد مهتابکند فریاد و کف بر سر زند آب
8. ۸چنان گشته است نرگس مست و محزونتو گویی گاو چشمش داده افیون
9. ۹بنفشه دال گشته از تظلمزبان لاله لال است از تکلم
10. ۱۰سخن می کند از بیداد طاعونبه ناخن خال روی آسمان گون
11. ۱۱یکی از سبزه پوشان در گلستانبا پاسخ تر زبان شد همچو مستان
12. ۱۲که بحر علم و دانش، کوه عرفانبه برج زهد و تقوی مهر رخشان
13. ۱۳سلاله صاحب الخلق العظیمامام العالم عبدالکریم
14. ۱۴ز چشم دهر شد خورشید وش گماز آن تر دامنیم از اشک شبنم
15. ۱۵به زیر خاک گنج آسا چو پی بردز رشک ارض گردون خون دل خورد
16. ۱۶دعت یا لیتنی کنت ترابالعل الی بعدالموت آبا
17. ۱۷به جنت جای کرد آن قطب کاملبنات النعش وش گردش افاضل
18. ۱۸بنی تا ریخهم ربی الرحیمکفاکم خالدا داری النعیم
19. ۱۹فغان از جور این خونریز فرهادستون بیستون همت افتاد
20. ۲۰کسی چون او به فن حق پرستینگشته ثبت در دیوان هستی
21. ۲۱کلام و زیج و حکمت با نجومشبدی یک قطره از بحر علومش
22. ۲۲چنان آگه بد از اسرار تنزیلتو گویی اوستادش بود جبریل
23. ۲۳ز موج فکرتش گردون حبابیز علمش لوح یک حرفی از کتابی
24. ۲۴شدی نسخ ار دوصد چون گلشن رازبلا فکر و توقف گفتیش باز
25. ۲۵عرض علمی نبد در دیر فانیکه در وی باشد او را هیچ ثانی
26. ۲۶اجل تا دام بر مردم نهادهچنین مرغی به دامش کی فتاده
27. ۲۷سزد گر چرخ ازین ماتم ستیزددو صد پروین ز مهر و ماه ریزد
28. ۲۸ز بس بارد ز چشم اختران خونکه گردد بی ستون این چرخ گلگون
29. ۲۹بیا خالد به شکر ایزدی کوشز صهبای تحمل جرعه ای نوش
30. ۳۰لباس گریه را یکباره کن شقروانش را روان کن رحمت حق
31. ۳۱نماند هیچکس در زیر گردوناگر شه گر گدا، گر نیک و گر دون