در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
خالد نقشبندی
خالد نقشبندی
۱۱۹۳–۱۲۴۲ ق.سلیمانیه
ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری از علمای بزرگ شافعی و از مرشدان بلندپایهٔ طریقت نقشبندی است. او به قول اکثر نویسندگان در سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۷۹ م) یا نزدیک به همین تاریخ در قصبهٔ قرهداغ (از توابع سلیمانیهٔ عراق) چشم به جهان گشود و شب جمعه سیزدهم ذیالقعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری قمری در ۴۹ سالگی درگذشت. تخلص وی در اشعارش «خالد» است. اشعار مولانا خالد نقشبندی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
جستجو در آثار خالد نقشبندی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۵۶ اثر
۱
غزل شماره ۱ (در بازگشت از سفر حج)
واحسرتا جدا شدم از خانهٔ خدا • از غصه وقت گشت شود دل ز هم جدا
۲
غرل شماره ۲
وام بگرفتم به صد جان گرد نعلین ترا • هست جانی آنهم از تو چون دهم دین ترا
۳
غزل شماره ۳
به معمار غمت نو ساختم ویرانه خود را • به یادت کعبه کردم عاقبت بتخانه خود را
۴
غزل شماره ۴
جز تو سرمایه جان نیست مرا • بی تو سودای جنان نیست مرا
۵
غزل شماره ۵
چنان ببریدی آخر رشتههای آشنایی را • که نتوان داد داد شکوه روز جدایی را
۶
غزل شماره ۶
میرسد گر شوی تو دور از ما • تا سمک اشک و آه تا به سما
۷
غزل شماره ۷
ای گل رویت بود مژگان به چشمم خارها • صد ماه کنعانی برم چون نقش بر دیوارها
۸
غزل شماره ۸
الهی تا به کی مرغ دل اندر دام کاکلها • بود درمانده و پا بسته، ای حلال مشکلها
۹
غزل شماره ۹
ای به قد سرو و به عارض همچو ب و د و ر (با و دال و را) • کرده زلفت آفتابی را نهان در ش و ب (شین و با)
۱۰
غزل شماره ۱۰
مجمر سینه ز دوریت به تاب است امشب • وز غمت صبر به دل نقش بر آب است امشب
۱۱
غزل شماره ۱۱
جای جانان است اینجا مایه جانم کجاست؟ • منزل سلطان خوبان است سلطانم کجاست؟
۱۲
غزل شماره ۱۲
بی روی توام ای مه نو خانه خراب • وز هجر توام صبر به دل نقش بر آب است
۱۳
غزل شماره ۱۳
ز رشک سرو قدت، سرو پای در خاک است • کتان پیرهن گل ز روت صد چاک است
۱۴
غزل شماره ۱۴
گرچه اسباب طرب پیش من امشب نه کم است • شادیم بی گل روی تو همه درد و غم است
۱۵
غزل شماره ۱۵
هرگز ترحمی به من مبتلات نیست • معلوم شد مرا که تو خوف خدات نیست
۱۶
غزل شماره ۱۶
گرچه اسباب طرب پیش من امشب نه کم است • شادیم بی گل روی تو همه درد و غم است
۱۷
غزل شماره ۱۷
رو به محراب دو ابرویت عبث کردم عبث • سجده سوی کعبه کویت عبث کردم عبث
۱۸
غزل شماره ۱۸
این چه نام است کزو سکه دین یافت رواج • شد ازو مملکت کفر و ظلالت تاراج
۱۹
غزل شماره ۱۹
ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح • زنده گشته از دم جانپرورت نام مسیح
۲۰
غزل شماره ۲۰
ای تاب ز آفتاب ربوده ز تاب رخ • پیراسته است ایزدت از مشک ناب رخ
دربارهی خالد نقشبندی
ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری از علمای بزرگ شافعی و از مرشدان بلندپایهٔ طریقت نقشبندی است.
او به قول اکثر نویسندگان در سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۷۹ م) یا نزدیک به همین تاریخ در قصبهٔ قرهداغ (از توابع سلیمانیهٔ عراق) چشم به جهان گشود و شب جمعه سیزدهم ذیالقعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری قمری در ۴۹ سالگی درگذشت. تخلص وی در اشعارش «خالد» است.
اشعار مولانا خالد نقشبندی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
۱۳۸
شعر در دیوان
۵۶
غزلیات
۵
قصاید
۳
رباعیات