1. ۱سبحان من یسبّحه الرَّمل فی القفارسبحان من تقدّسه الحوت فی البحار
2. ۲صانع مقدّری که شه نیمروز رامنصور کرد بریزک خیل زنگبار
3. ۳دانا مدبّری که شهنشاه زنک راپیروز کرد بر شه پیروزه‌گون حصار
4. ۴سلطان بنده‌پرور و قهّار سختگیردیان عدل‌گستر و ستّار بردبار
5. ۵گوهر کند ز قطره و شکّر دهد زنیخار آورد ز خاره و گل بردمد ز خار
6. ۶در راه وحدتش دو دلیلند مهر و ماهبر صُنع و قدرتش دو گواهند نور و نار
7. ۷ای بر در توام سر خجلت فتاده پیشآخر ز راه لطف بفرما که سر برآر
8. ۸آن کس که چرخ پیش درش سر نهاده استبر خاک درگه تو نهد روی اعتذار
9. ۹شکر تو بی‌نهایت و فضل تو بی‌قیاسلطف تو بی‌حساب و عطای تو بی‌شمار
10. ۱۰ادراک عقل خیره ز ذات و صفات توذاتت بری ز فخر و صفاتت عری ز عار
11. ۱۱دیوانگانِ حلقهٔ عشق تو هوشمنددردی‌کشان ساغر شوق تو هوشیار
12. ۱۲راتب بران فیض نوال تو انس و جانروزی‌خوران خوان عطای تو مور و مار
13. ۱۳هر کس که خوار توست ندارد کسش عزیزوان کو عزیز توست نگوید کسش که خوار
14. ۱۴شادی آن دلی که غمت اختیار کردمقبل کسی که شد به قبول تو بختیار
15. ۱۵خواجو چو روی عجز نهادست بر درتجرمی که کرده است به فضلت که درگذار