1. ۱اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
2. ۲گر دگری ز اتفاق هم‌نفسی یافتچون تو بجوئی به اختیار نیابی
3. ۳خوش نفسی نیست بی‌گرانی کامروزنافهٔ بی ثَرب در تتار نیابی
4. ۴آینهٔ خاک تیره کار چه بینیز آینهٔ تیره نور کار نیابی
5. ۵روز وفا آفتاب زرد گذشته استشب خوشی از لطف روزگار نیابی
6. ۶نقطهٔ کاری کناره کن که زره راساز جز از نقطهٔ کنار نیابی
7. ۷بر سر بازار دهر خاک چه بیزیکآخر ازین خاک جز غبار نیابی
8. ۸دهر همانا که خاکبیزتر از توستزآنکه دو نقدش به یک عیار نیابی
9. ۹بگذر ازین آبگون پلی که فلک راستکآب کرم را در او گذار نیابی
10. ۱۰قاعده عمر زیر گنبد بی‌آبگنبد آب است که‌استوار نیابی
11. ۱۱دست طمع کفچه چون کنی که به هر دمطعمی ازین چرخ کاسه‌وار نیابی
12. ۱۲چرخ تهی کز پی فریب تو جنبدکاسهٔ یوزه است که‌ش قرار نیابی
13. ۱۳کشت کرم را نه خوشه ماند و نه دانهکاهی ازین دو به کشت‌زار نیابی
14. ۱۴خاک جگر تشنه را ز کاس کریماناز نم جرعه امیدوار نیابی
15. ۱۵جرعه بود یادگار کاس و بر این خاکبوئی از آن جرعه یادگار نیابی
16. ۱۶یاد تو خاقانیا ز داد چه سود استکز ستم دهر زینهار نیابی